Margaux Sauvé bouwde de afgelopen tien jaar geduldig aan een reputatie als de stem achter Ghostly Kisses, het Québecse project dat ze samen met haar partner Louis-Étienne Santais runt. Wat begon als een bijna toevallige ontdekking, ze studeerde psychologie en speelde viool, groeide uit tot een carrière vol dromerige popnummers waarin haar wat mistige stem de hoofdrol speelt. Na EP’s, een debuutalbum met de titel ‘Heaven, Wait’ en een tussentijdse verzameling losse tracks, komt Sauvé nu met ‘Across the Pond’, een titel die niet toevallig verwijst naar haar eerste Europese tournee. Het Britse label Akira Records brengt de plaat uit, tien nummers in nog geen tien minuten samengeperst wachttijd, verspreid over een luistertijd die verrassend kort blijft voor een volwaardig album.
Dat is meteen het eerste dat opvalt. Waar ‘Heaven, Wait’ de tijd nam om zijn sfeer op te bouwen, voelt ‘Across the Pond’ gehaast. De opener ‘Ordinary, Extraordinary’ had als eerste single de belofte van een nieuw hoofdstuk moeten inlossen, maar blijft grotendeels binnen de comfortabele kaders die Sauvé al jaren hanteert: zwevende synths, een terughoudend ritme en een refrein dat meer fluistert dan zingt. Knap gedaan, maar weinig verrassend voor wie haar eerdere werk kent. ‘Ease Your Mind’ doet een poging om iets warmer te klinken, met gitaarlagen die net iets meer ruimte innemen dan we van haar gewend zijn, en dat is de plaat wel gegund. Het is een van de weinige momenten waarop je het gevoel krijgt dat er daadwerkelijk aan het geluid gesleuteld is in plaats van aan de bekende formule vastgehouden.
De titeltrack ‘Across the Pond’ had het emotionele zwaartepunt moeten worden, een nummer over afstand en verbondenheid dat past bij het verhaal achter de reis die de plaat inspireerde. Het resultaat is fraai geproduceerd, maar mist de urgentie om echt bij te blijven hangen. Sauvé’s stem blijft prachtig, dat staat buiten kijf, maar de melodie zelf herhaalt zich net iets te veel om als hoogtepunt te overtuigen. ‘Strangers’, eerder al als single uitgebracht, is representatief voor het probleem van de plaat als geheel: mooi vormgegeven dreampop die nooit echt een risico neemt. De productie is glad, de vocalen zijn zorgvuldig gelaagd, maar de nummers lijken op elkaar te zijn geknipt uit dezelfde mal die Ghostly Kisses al sinds haar debuut gebruikt.
Waar ‘Across the Pond’ wel in slaagt, is in het bevestigen van wat Sauvé al goed kan. Haar stem blijft een instrument op zich, ijl en warm tegelijk, en de sfeer die ze weet op te roepen is zelden onaangenaam. Alleen mis je op deze plaat de ontwikkeling die je bij een vierde of vijfde album zou verwachten. Het is dreampop die precies doet wat het label belooft, zonder ooit echt te verrassen. Voor de trouwe luisteraar is dat wellicht genoeg, voor wie meer beweging zoekt blijft ‘Across the Pond’ een prettige, maar voorspelbare reis. (7/10) (Akira Records)