Onlangs verscheen het langverwachte album ’24 Hours’ van Son Mieux. Een album dat deels tot stand kwam toen zanger Camiel Meiresonne kampte met mentale problemen, waardoor zowel het album als een geplande clubtour werd uitgesteld. Nu het album is verschenen, is ook de uitgestelde clubtour in volle gang. Van de oorspronkelijk in december vorig jaar geplande concerten in de Ronda in TivoliVredenburg was dit de derde en laatste avond.
Vooraf werd het voorprogramma verzorgd door de Noord-Hollandse singer-songwriter Iris Jean. Met een vierkoppige band bracht ze dromerige liedjes die tegelijkertijd wel heel pakkend waren. De positieve motivatie spatte van haar bandleden af en ook van haarzelf. Ondanks dat er uitgerekend tijdens haar volledig solo akoestisch gespeelde nummer ‘Lover’ opviel dat de zaal helaas weinig aandacht voor haar had door er voornamelijk doorheen te praten. Ze kreeg dan wel de voorste rijen mee tijdens de oproep bij het laatste nummer voor een sitdown. Hopelijk krijgt ze tijdens haar aangekondigde eigen optreden in oktober in de Club Nine-zaal een publiek dat wel meer aandacht voor haar heeft.
Het is inmiddels duidelijk dat Son Mieux gewend is om voor grotere zalen te spelen. Volgend jaar spelen ze dan ook wéér in de Ziggo Dome. De productie die ze bij deze clubtour meenemen lijkt groter dan de vorige keren dat ze de Ronda aandeden; met een groot rond scherm met projecties in het midden, projecties die passen bij het thema van hun nieuwe album.
’24 Hours’ werd integraal gespeeld. Met de albumtrack ‘When Tomorrow Comes’ als openingstrack. Daarna ging het bij de hit ‘It’s Only Love’ echt los. Want ondanks dat het album onlangs verscheen, was een groot deel van de nummers al eerder als single verschenen, en bevatte het album al aardig grote hits. Dat was ook deze avond te merken, want bijna ieder nummer werd woord voor woord door het publiek meegezongen.
Een persoonlijke toelichting van Camiel volgde: over de thematiek die het album meekreeg, en dus ook deze tournee. Dat het niet iedere dag gaat zoals je zou willen. Maar bij Son Mieux is de boodschap altijd hoopgevend. Ook toen Camiel de nadruk erop legde dat we dankbaar mochten zijn naar aanleiding van de 4 en 5 mei vieringen dat we muziek in vrijheid met elkaar mochten vieren. Het gaf een persoonlijk tintje voordat ‘Feels Prt. 2’ werd gespeeld.
Hier en daar kwam er een ouder nummer tussendoor, zoals ‘Can’t Get Enough’ en ‘Tell Me More’, die live altijd net wat krachtiger klinken dan in de studioversie. De oudere nummers bleken ook perfect tussen de nieuwe songs te passen. Het E Street Band-achtige ‘Free For Another Day’ paste naadloos op een lang uitgesponnen discoversie van ‘This Is The Moment’. Om na een ‘overture’ wat meer gas terug te nemen met het intieme ‘Tonight’ en het duet ‘Dark Before The Dawn’ met violiste Maud Akkermans.
Het werd vervolgens weer langzaam opgebouwd met vaste publieksfavorieten als ‘Dancing At The Doors Of Heaven’ en de doorbraakhit ‘Multicolour’. Beiden werden enthousiast ontvangen, waarbij de hele zaal in beweging was. Camiel beaamde nog hoeveel ‘Multicolour’ de band heeft gebracht in de afgelopen jaren. Echt een toegift kwam er niet, maar het werd als een conceptalbum wederom afgesloten met ‘When Tomorrow Comes’. Ondanks het uitblijven van een toegift vormde het wel een geheel met dezelfde thematiek als hun nieuwe album.
Daarnaast maakte Son Mieux opnieuw de belofte waar, qua wat voor gestroomlijnde band het is die een hele zaal moeiteloos kan meekrijgen. Camiel riep op om vanavond even de zorgen van de buitenwereld te vergeten. Een concert van Son Mieux is dan ook één van de dingen die de huidige wereld wat mooier en dragelijker maken.