Inmiddels heeft de Ierse singer-songwriter Glen Hansard al een carrière van ruim drie decennia erop zitten. Eerst als frontman van de band The Frames, in 2006 als duo The Swell Season met zijn toenmalige vriendin Markéta Irglová (waarmee hij ook in de film ‘Once’ speelde in hetzelfde jaar), en sindsdien solo als singer-songwriter. Al maakte hij vorig jaar met The Swell Season nog wel een comeback met het album ‘Forward’ en een bijbehorende tournee met Markéta Irglová. Waarmee hij vorig jaar nog in Carré stond. Nu doet Hansard weer een clubtour door Europa. Overigens zonder nieuw studioalbum op zak. Al verscheen afgelopen maand wel het livealbum ‘Don’t Settle – Transmission East’. De Europese clubtour bracht hem deze avond voor de eerste van twee avonden in de Grote Zaal van TivoliVredenburg. Waar hij eerder in de Ronda-zaal regelmatig heeft opgetreden.
Na het solide voorprogramma van support act Courtney Marie Andrews begon Hansard met zijn vijf bandleden (deels uit The Frames) gelijk vrij stevig met ‘Don’t Settle’. Het leek er aan het begin even op dat hij vanavond steviger wilde uitpakken dan bij vorige tournees. Meer elektrisch spelend in plaats van akoestisch. Toch was aan het begin al duidelijk dat hij het goed naar zijn zin had in Utrecht. Tussen de nummers door was hij vrij losjes. Bijvoorbeeld toen hij opmerkte dat de ronde zaal met publiek om hem heen erg deed terugdenken aan zijn openluchtconcert twee jaar geleden in het Zuiderpark in Den Haag. Al zei hij eerst Haarlem, maar liet zich vervolgens gewillig corrigeren door het publiek. Losjes was hij ook in zijn anekdotes tussendoor. Zoals een hilarisch verhaal over zijn buurman als introductie voor ‘The Feast of St. John’.
Dat het publiek zijn werk door en door kende, bleek wel uit het feit dat bijna alles met enthousiasme werd onthaald. ‘My Little Ruin’ werd zachtjes meegezongen, en zelfs nummers van zijn voormalige band The Frames werden met gejuich ontvangen. Het indrukwekkende ‘Grace Beneath The Pines’ ging naadloos over in ‘Her Mercy’. Dat de kenmerkende blazerspartij er vanavond in ontbrak, haalde het nummer echter niet onderuit. Het werd moeiteloos opgevuld als gitaarpartij door gitarist Rob Bochnik.
Toch werd er af en toe nog gas teruggenomen met akoestische nummers waar hij voorgaande tournees de setlist meer mee vulde. Het nummer ‘This Gift’ kende daarbij de vaste Nederlandse traditie dat hij dit altijd zingt met Leo Blokhuis’ dochter Charlotte. Zo ook vanavond kwam ze uit het publiek op het podium geklommen. Onvermijdelijk bij een concert van Glen Hansard zijn de uit de film ‘Once’ afkomstige nummers ‘When You’re Mind’s Made Up’ en ‘Falling Slowly’. Waarvan de laatste een verzoek was naar aanleiding van een persoonlijke mail die hij had ontvangen. Dat sobere intieme moment volgde wel na een wilde uitvoering van het Frames-nummer ‘Revelate’, waarbij Hansard regelmatig in de knoop raakte met snoeren doordat hij helemaal in het nummer opging.
Glen Hansard betrekt graag mensen bij zijn optredens. Deze avond was dat dus eerder al het geval met Charlotte Blokhuis, maar ook support act Courtney Marie Andrews haalde hij tussendoor nogmaals op het podium na zijn introductie dat hij haar album ooit enkel had gekocht, omdat de hoes hem aansprak. Aan het einde gaf hij dan weer al zijn bandleden de gelegenheid om bijna allemaal een couplet te zingen in de Pete Seeger cover ‘Passing Through’.
Bij Glen Hansard weet je dat hij live altijd sterk is. Of het nu voornamelijk akoestische nummers zijn of stevig materiaal. Deze avond lag de nadruk op iets steviger materiaal van The Frames, maar dat wist hij moeiteloos af te wisselen met zijn rustigere solomateriaal. Zonder dat het de vaart eruit haalt. Daarmee is een concert van hem nog altijd iedere cent waard.