Luidji bracht enkele dagen geleden een onvergetelijk optreden in een uitverkocht Paradiso in Amsterdam, alwaar zo’n 800 mensen zich hadden verzameld voor wat hij zelf zijn grootste show in Amsterdam noemde. En groots werd het.
De avond begon met een sterke set van Camille Yembé, die het publiek meteen wist te raken. Haar energie, kwetsbaarheid en connectie met het publiek waren voelbaar. Ze vroeg het publiek om met haar mee te zingen en kreeg direct gehoor. Op een gegeven moment deelde ze openhartig haar angst om beoordeeld te worden of moeite te hebben met sociale interactie, voordat ze iedereen eraan herinnerde: ‘on est tous pareils’ – we zijn allemaal hetzelfde. Ze ging vervolgens moeiteloos over in een krachtig nummer dat door de hele zaal werd omarmd.
Daarna was het tijd voor Luidji. Gehuld in rook kwam hij het podium op, meteen met speelse energie. Hij polste het publiek: wie is single, wie zit in een relatie, en wie wil vanavond iemand ontmoeten? De toon was gezet, en de interactie bleef de hele avond intens. Tijdens ‘Gisèle’ daagde hij de zaal uit om het nummer van begin tot eind mee te zingen – en het publiek stelde niet teleur.
Het dak ging eraf bij ‘Foufoune Palace’. De energie piekte toen een van de muzikanten de microfoon greep en het publiek verder opzweep, wat uitmondde in een spontaan watergevecht, inclusief fles in het publiek.
Luidji’s connectie met zijn fans was intens. Hij filmde met iemands telefoon, gaf high-fives aan de hele eerste rij en nam zichtbaar de tijd om met zoveel mogelijk mensen contact te maken.
Ook de belichting en het decor klopten volledig – sfeervol, maar nooit storend voor de emotionele lading van zijn nummers. De show eindigde met het krachtige ‘Monde’, waarin hij zong: ‘J’ai toujours voulu compter parmi les grands de ce monde’ – “Ik heb altijd willen meetellen onder de groten der aarde.” Het publiek zong luid mee, scandeerde zijn naam en weigerde de avond te laten eindigen. Een bewijs dat hij voor velen daar allang toe behoort.
En toen iedereen dacht dat het voorbij was, keerde hij terug naar waar het begon – ‘Gisèle’ – dit keer volledig gedragen door de stemmen van het publiek. Een perfect slotakkoord van een magische avond.
Foto’s (c) Kiki Szalkowski
