Andreas Diehlmann loopt met zijn bluesrocktrio alweer heel wat jaren mee. Al ruim twintig jaar is hij gitaarleraar, arrangeur, componist en is zijn gitaarwerk op talrijke studioproducties te horen. Twee jaar geleden is het titelloze debuutalbum verschenen en kennelijk bevalt dit zo goed dat nu alweer hun vierde cd (en derde studioalbum) is verschenen. Naast gitarist en zanger Diehlmann behoren bassist Volker Zeller en drummer Tom Bonn tot het trio.
Op ‘Points Of No Return’ staan negen nummers, waarvan acht eigen composities van de hand van Diehlmann. De enige cover is het van Slim Harpo bekende ‘I’m A King Bee’. Iets echt nieuw horen we niet; de muziek van het trio is nog steeds gebaseerd op de elektrische bluesrock an de zestiger en zeventiger jaren. Op zich geeft dat niets, want het niveau is weer bijzonder hoog. De begeleiding van Zeller en Bonn staat als een huis en het gitaarwerk van Diehlmann is meer dan uitstekend te noemen. Soms rauw, dan weer lieflijk of fel en scherp. Alle schakeringen zitten erin. Wat stijl betreft horen we afwisselend rockende blues, fraaie ballads en stevige boogie. Het is er allemaal. Mijn persoonlijke favorieten zijn het stompende ‘Deadman Walking’ en de prachtige, lange slowblues ‘Don’t Go’. Kortom, wederom een prima plaat van deze topband. (8/10) (Mountain Meadow)