Afgelopen maandag werden in de Amsterdamse Gashouder de jaarlijkse Pop Edisons verdeeld. Zowel de grote winnaar als de grote verliezer van de avond bleken uiteindelijk uit de hiphophoek te komen. Waar Ronnie Flex twee beeldjes mee mocht nemen, greep Boef naast de prijzen.
Gouden tanden
Dat Nederland wel degelijk een galashow kan organiseren bewijst de organisatie van de Edisons keer op keer. Waar bij menig awardshow de artiest op een armoedig rode lopertje staat te wachten op een handvol consumptemunten, is de Edisons uitreiking tot in de puntjes verzorgd. In een schitterend aangeklede Gashouder was werkelijk geen puntje van kritiek te vinden.
De organisatie heeft ook heel slim de rode loper, en bijbehorend fotomoment, in het gebouw gepositioneerd. Hierdoor is de temperatuur behaaglijk en wordt er ruimschoots tijd vrijgemaakt voor de pers. Naast (bijna) alle genomineerden waren ook veel vakgenoten aanwezig op de uitreiking. Douwe Bob stal de show door zijn glimmende gouden tand, maar hij bleek niet de enige te zijn met het edelmetaal in zijn mond. Ook 3FM dj Frank van der Lende (met twee ingevlochten staartjes) en Faberyayo (De Jeugd van Tegenwoordig) bleken dezelfde “dress code” te hebben.
Nederlandse hiphop de grote winnaar
Met drie nominaties op zak werd Ronnie Flex vooraf al getipt als grootste kanshebber, maar populariteit is bij de Edisons niet de graadmeter. Het is namelijk een prijs van een vakjury, onder aanvoering van Ruud de Wild, en niet een publieksprijs. Met de nominatie van Boef was vooraf trouwens een kleine rel geboren. Jurylid Bart Wijlaars heeft zich vooraf uit de jury teruggetrokken toen bleek dat de nominatie van de rapper niet werd teruggedraaid door zijn vrouwonvriendelijke uitspraken. Of het mislopen van een Edison voor Boef een “goedmakertje” is zal wel nooit bekend worden gemaakt.
Met de twee Edisons in de categorieen Beste Album en Hiphop mocht Ronell Plasschaert zich de grote winnaar noemen. Ook de Oeuvre Award werd door een Nederlandse rapper in ontvangst genomen. Extince nam ook ruimschoots de tijd om een dankwoord uit te spreken, tot grote hilariteit in de zaal.
Live optredens
Naast de 12 uitreikingen werd de show opgeleukt met live optredens. De show werd afgetrapt met Roxanne Hazes (‘Ik Was Toch Je Meisje’) en voor de pauze mochten ook Wulf (‘Mind Made Up’) en Thomas Azier (‘Babylon’) hun 2017 hits vertolken. Het blijft een bijzondere gewaarwording dat juist hun muziekcollega’s moeite hebben om tijdens de live nummers even te stoppen met kletsen.
Na de pauze maakte Di-rect een ijzersterke indruk met uit live uitvoering van ‘Rockstar’ waar Naaz even later met haar uitvoering van ‘Words’ toch wel onder de indruk leek van de atmosfeer in de indrukwekkende hal. Als grote afsluiter liet Ronnie Flex maar eens zien waarom hij met z’n Deuxperince band de terechte winnaar was.
Winnaars
Een overzicht van alle prijswinnaars:
Dance: Yellow Claw – Los Amsterdam
Alternative: Thomas Azier – Rouge
Pop: Chef’Special – Amigo
Hiphop: Ronnie Flex – Rémi
Nieuwkomer: Naaz
Oeuvre: Extince
Nederlandstalig: Roxanne Hazes – In Mijn Bloed
Videoclip: Naaz – Words (regisseur Folkert Verdoorn)
Rock: DI-RECT – Rolling With The Punches
Volksmuziek: Tino Martin – Hoe Ik Het Zie
Song: Wulf – Mind Made Up
Album: Ronnie Flex – Rémi
Foto’s (c) Armelle van Helden
