De Musikbunker in Aken is wel heel bijzonder. Na het parkeren sta je, zodra je de hoek om loopt, oog in oog met een groot betonnen blok. In 1941 gebouwd als Luftschutzbunker bood het een schuilplek voor de inwoners van Aken tijdens de geallieerde bombardementen. Jaren later werd het omgebouwd tot een plek voor repetitieruimtes en nog later werden er concerten en parties georganiseerd. Het voelt in ieder geval erg old school aan: bier uit een flesje en betalen met contant geld. U bent alvast gewaarschuwd. Voor deze gelegenheid was de zaal gevuld met houten banken; het betreft hier immers een zitconcert.
En juist die Musikbunker was zaterdag het podium voor Soft Machine. De huidige line-up is niet misselijk. Drummer Asaf Sirkis en bassist Fred Thelonious Baker zijn nog nieuwkomers, maar multimuzikant Theo Travis (onder andere saxofoon en dwarsfluit, en bekend van onder anderen Steven Wilson en David Gilmour) en zeker John Etheridge (gitaar) zijn al een flinke tijd van de partij.
De opkomst van de band was meteen geweldig. De zaal kent namelijk geen backstage, dus met de gitaar en bas al om de schouder kwam de band van achteren door de zaal op. Heel ontspannen startte de set met ‘Open Road’ van hun laatste album ‘Thirteen’. Het geluid was direct dik in orde en het werd meteen duidelijk: deze gasten kunnen een potje spelen. Lekker soepel, met veel ruimte voor improvisatie. De setlist bestond deze avond uit een mooie mix van oud spul en nieuw werk. In het eerste deel van de set kwam het nieuwe album flink aan bod. Het prachtige ‘Waltz for Robert’ en ‘Turmoil’ kregen een strakke en mooie uitvoering. Sowieso is het echt een prachtig album dat meer aandacht verdient. Natuurlijk is de muziek van Soft Machine niet meer hip, maar de chemie was overdonderend in de volle Musikbunker. Prachtige stiltes tijdens het spelen en een oorverdovend applaus na de nummers lieten blijken dat de muziek van Soft Machine er nog steeds in gaat als koek.
Na een welverdiende pauze kwam de band terug voor deel twee, waarin het prachtige ‘Song of Aeolus’ en ‘The Tale of Taliesin’ van het album ‘Softs’ werden gespeeld. Dat was niet voor niets, want in die periode speelde John Etheridge al bij Soft Machine en schreef hij mee. Dat deed hij ook op ‘Bundles’, en dat moet toch gezegd worden: het hoogtepunt was ‘Hazard Profile Pt. 1’ van datzelfde album. Het nummer was verweven in een medley van vier oude nummers en de energie spatte tijdens de medley van de oude heren af.
Na nog een toegift met het prachtige ‘Backwards’ en ‘Noisette’ zat het erop. Dik twee uur vlogen voorbij. Een staande ovatie en een rij voor de merchandise waren de beloning voor vier rasmuzikanten. Soft Machine smaakt naar meer, maar ook een bezoek aan de Musikbunker is echt een aanrader voor wie voor authenticiteit gaat.