De Nederlandse bluesrock gitarist Julian Sas en zijn band speelden afgelopen zaterdag in een redelijk bezet Cultuurpodium Boerderij. Hoewel de optredens van deze band altijd wel goed bezocht worden en kunnen rekenen op een aantal trouwe bezoekers die hen al jaren volgt zou het deze avond een bijzonder concert worden.
Alhoewel de band je wil doen laten vermoeden van Amerikaanse origine te zijn (Julian spreekt zijn publiek dan ook steevast in het Amerikaans/Engels toe) zijn bijna alle bandleden gewoon Nederlandse jongens. Met uitzondering misschien dan van bassist Tenny Tahamata, die wel in Tiel geboren, maar van Molukse afkomst is. De muziek wordt er in ieder geval niets meer of minder van. Zowel de covers die de band speelt als de eigen nummers zijn van gedegen kwaliteit . Met 13 albums op het CV waarvan 2 live albums is de keuze voor een set reuze.
Grote verrassing van deze avond is de toevoeging van een vierde bandlid, toetsenist Roland Bakker op piano en Hammond orgel. Na een lange tijd van repeteren de eerste keer samen live op het podium met publiek. Even afwachten dus wat de trouwe fans hier van zouden vinden. In een dergelijke situatie is het slim van een band om met een gouwe ouwe te openen die het publiek al langere tijd niet gehoord heeft. Op hun wenken bediend wat dat betreft met het nummer `Home Feeling` van het album `Where Will It End` uit 1996. Waarvan later na een korte pauze ook `Turpintine Moan` gespeeld zou worden.
Een groot deel van de fans is blij met de oudere nummers die zij langs horen komen deze avond zoals: `Blues For J`, `Make My Water` en het als toegift gebruikte `Devil Got My Number`. Maar ook het uit 2012 daterende `Swamplands`en `Shadowplay` worden met flair gebracht. Julian en consorten hebben het duidelijk naar hun zin en vermaken het publiek bijna drie uur lang met hun spel, met inbegrip van een korte pauze, maar dat mag met zo’n avondvullend programma.
De nieuwe single van Julian Sas is `Lying All The Time`, en is een cover van de legendarische Nederlandse band The Outsiders die zo’n 50 jaar geleden met deze plaat destijds hun debuut maakten. Het is bedoeld als eerbetoon en een uitermate geschikt nummer om het, vanaf nu af aan, vierde bandlid bij het publiek te introduceren. Dat dit nu al een succes blijkt is wel duidelijk in de loop van de avond. De kersverse toetsenist is een welkome aanvulling, al menen sommige aanwezigen dat het lijkt of Julian door deze muzikale invloed meer slide gitaar speelt dan voorheen.
Ach deze man en zijn band hoeven niets meer te bewijzen, dat hebben zij de afgelopen jaren al lang gedaan natuurlijk. Het is alleen te prijzen dat er opnieuw variatie wordt aangebracht. En ja, je houdt er van of niet, dat mag een ieder voor zichzelf uit maken. Nieuwsgierig geworden en wil je zelf een oordeel kunnen vormen? Deze eerste drie maanden van het nieuwe jaar staan er diverse optredens gepland in de nieuwe samenstelling door heel het land. Enjoy!
©Foto’s Rob Sneltjes/Maxazine
