Het is iets na negen uur als na zes jaar afwezigheid het herboren Live het podium van de Melkweg opstapt. De Amsterdamse band Palio Superspeed Donkey heeft de zaal goed opgewarmd, het publiek heeft er zin in.
De band opent met ‘The Way Around Is Through’ van hun dit jaar uitgekomen album The Turn. Het maakt in de volle Max zaal nog niet veel los. Direct daarna wordt het 20 jaar oude ‘All Over You’ van hun hitalbum Throwing Copper ingezet. Het wordt door velen met gesloten ogen in stilte meegezongen. Direct volgt ‘Selling The Drama’ van hetzelfde album. De nieuwe frontman Chris Shinn, ex-Unified Theory en opvolger van Ed Kowalczyk die in 2009 opstapte, lijkt te beseffen dat het publiek met name voor de oude Live komt: “Please indulge us one more song of our new album” zegt hij voordat de band ‘Sirens Call’ inzet.
De nieuwe Live nummers blijven goed overeind tussen de oude hits maar de zaal warmt maar langzaam op. Pas bij ‘Rattlesnake’ van Secret Samadhi uit 1997 gaan de handen echt de lucht in en verandert de sfeer in een groot meezingfeest. De nieuwe zanger Chris Shinn oogt wat gespannen op zijn eerste Amsterdamse concert en met zijn zeer energieke houding steekt wat af bij de relaxed spelende oude Live-rotten, gitarist Chad Taylor, bassist Patrick Dahlheimer en drummer Chad Gracey. Die energie maakt wel dat hij door het publiek omarmd wordt als de nieuwe zanger.
Tijdens ‘Operation Spirit (The Tyranny Of Tradition)’ begint het publiek ter hoogte van de 2e zuilenrij van de zaal ook te deinen en de nare brom die heel ‘Lightning Crashes’ voortduurt, weerhoudt het publiek er niet van om, met het zaallicht aan, het hele nummer over te nemen. Er lijkt niemand te zijn die ‘The Dolphin’s Cry’ en ‘I Alone’ niet meezingen en als Chris Shinn tijdens ‘Lakini´s Juice’ tussen het publiek springt en vanaf het balkon verder zingt is het feestje compleet. Dit is stadionrock op bescheiden schaal.
Chad Taylor bedankt het Amsterdamse publiek: “I must say that the very first place we ever embraced life outside of the USA is here on this very spot”. De band neemt met een lange versie van ‘White, Discussion’ als toegift afscheid.
Live nog springlevend!
