Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    zondag, januari 4
    Trending
    • Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer
    • De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 2 januari 2026
    • Thelonious Monk – Bremen 1965
    • De overleden sterren van 2025
    • Een terugblik op het muzikale 2025
    • Messiah’el Bey – Azteca Charm
    • Queen leeft voort: The Dutch Queen brengt legendarisch album tot leven in De Oosterpoort
    • My First Festival is een onvergetelijke ervaring voor het hele gezin
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Nicola Conte – Free Souls
    CD Recensie

    Nicola Conte – Free Souls

    By Eric Campfens9 juli 2014

    De naam Nicola Conte zal niet iedereen in Nederland iets zeggen, maar in zijn geboorteland Italië is hij een gevestigde naam als bandleider en gitarist. Hij komt uit de acid jazz en is sterk beïnvloed door de muziek van het aloude Blue Note label en Braziliaanse muziek.

    Zijn recente CD ‘Free Souls’ is op een aantal manieren een uniek album. Voor iemand die haast alleen maar instrumentale jazz maakt is het sowieso ongebruikelijk dat bijna iedere song wordt gezongen. Ook zijn de stijlen en repertoirekeuze ongewoon. Hoewel het een jazzalbum is wordt ook diep geput uit de soul, de country en Afrikaanse klanken. Het door Marvin Parks gezongen ‘Shades Of Joy’ is pure soul. ‘Ode To Billy Joe’ van Bobby Gentry, dat hier wordt gezongen door fantastische Bridgette Amofah, krijgt hier een fraaie funky uitvoering. Maar ondanks alle uitstapjes blijft de jazz de boventoon voeren. Mooi zijn de uitvoeringen van Hoagy Carmichaels ‘Baltimore Oriole’ en het door Hank Mobley bekend gemaakte ‘If I Should Lose You’.

    De dertien songs samen vormen een geïnspireerd album, dat nergens verveelt en steeds weer verrassingen laat horen. (7,5/10)(Schema)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleArmin van Buuren eerste Nederlandse artiest met 1.000.000 volgers op Spotify
    Next Article Vintage coverband Scott Bradlee & Postmodern Jukebox voor twee shows terug naar Nederland

    Related Posts

    Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer

    De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 2 januari 2026

    Thelonious Monk – Bremen 1965


    RSS Muzikantenbank
    • Metalband zoekt (ervaren) drummer - Regio Noord-
    • Gooise band zoekt bassist
    • Toetsenist gezocht voor band en performances
    • Drummer zoekt zingende muzikanten om band te starten
    • Allround coverband starten
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.