Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    zondag, januari 25
    Trending
    • Album recensie overzicht: Madison Beer, Lucinda Williams en meer
    • De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 23 januari 2026
    • Voormalig Scorpions-bassist Francis Buchholz overleden
    • Orchestra Baobab: De boom die niet omvalt
    • Saxofonist Kristinn Svavarsson (Mezzoforte) overleden
    • Louis Tomlinson – How Did I Get Here?
    • RAYE kondigt nieuw album aan
    • Blaudzun trapt 2026 af met Best Of album, biografie en theatertour
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Nicola Conte – Free Souls
    CD Recensie

    Nicola Conte – Free Souls

    By Eric Campfens9 juli 2014

    De naam Nicola Conte zal niet iedereen in Nederland iets zeggen, maar in zijn geboorteland Italië is hij een gevestigde naam als bandleider en gitarist. Hij komt uit de acid jazz en is sterk beïnvloed door de muziek van het aloude Blue Note label en Braziliaanse muziek.

    Zijn recente CD ‘Free Souls’ is op een aantal manieren een uniek album. Voor iemand die haast alleen maar instrumentale jazz maakt is het sowieso ongebruikelijk dat bijna iedere song wordt gezongen. Ook zijn de stijlen en repertoirekeuze ongewoon. Hoewel het een jazzalbum is wordt ook diep geput uit de soul, de country en Afrikaanse klanken. Het door Marvin Parks gezongen ‘Shades Of Joy’ is pure soul. ‘Ode To Billy Joe’ van Bobby Gentry, dat hier wordt gezongen door fantastische Bridgette Amofah, krijgt hier een fraaie funky uitvoering. Maar ondanks alle uitstapjes blijft de jazz de boventoon voeren. Mooi zijn de uitvoeringen van Hoagy Carmichaels ‘Baltimore Oriole’ en het door Hank Mobley bekend gemaakte ‘If I Should Lose You’.

    De dertien songs samen vormen een geïnspireerd album, dat nergens verveelt en steeds weer verrassingen laat horen. (7,5/10)(Schema)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleArmin van Buuren eerste Nederlandse artiest met 1.000.000 volgers op Spotify
    Next Article Vintage coverband Scott Bradlee & Postmodern Jukebox voor twee shows terug naar Nederland

    Related Posts

    Album recensie overzicht: Madison Beer, Lucinda Williams en meer

    Louis Tomlinson – How Did I Get Here?

    A$AP Rocky – Don’t Be Dumb

    Human – Spook

    Dry Cleaning – Secret Love

    Album recensie overzicht: Tremonti, Rufus Wainwright en meer


    RSS Muzikantenbank
    • Gitarist(en) gezocht voor nieuwe band
    • Rockband eigenwerk zoekt muzikant
    • Gitarist(e) gezocht Haarlemmermeer / Bollenstreek
    • Ervaren strakke bassist zoekt nieuwe band
    • Nieuwe Start! Bassist + Toetsenist+ zanger(es) gezocht!
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.