Het wordt nu al het kleine zusje van Lowlands genoemd, het Down the Rabbit Hole (DTRH) festival wat in 2014 haar debuut beleeft. En verschil moet er zijn: waar er bij Lowlands rond de 60.000 bezoekers op het terrein rondlopen, begint deze 1e niet uitverkochte editie met een bezoekersaantal van rond de 9.000. Met ambities om door te groeien naar 35.000 bezoekers.
Het Amsterdamse TenTemPiés laat een zeer dansbare mix van ska, reggae en Latin rock horen, waarmee het lekker wakker worden is in de Fuzzy Lop-tent op deze tweede dag DTRH. Van Latin muziek binnen 100 meter de overstap maken naar Afrikaanse muziek, het kan allemaal op DTRH: Bassekou Kouyaté & Ngoni Ba is een Malinese familieband, bestaande uit vader, moeder en twee zoons. Ngoni Ba betekent ‘grote Ngoni’, een banjo-achtig instrument waarop vader Bassekou Kouyaté speelt als een koning. James Vincent McMorrow neemt met zijn kraakheldere stem en ingetogen liedjes het publiek mee naar andere verre oorden met een azuurblauwe zee en hagelwitte stranden, mooi klein op een te groot podium.
Naast muziek is er ook van alles te doen om de DTRH-beleving te pakken te krijgen, zoals een vuurplaats met grote ronde vuurschalen en een klein podium, waar een collectief van uit schrijvers, cabaretiers, dichters en muzikanten genaamd The Other Side een spontane samenwerking aangaan, met verrassende resultaten. Zelf dingen doen, kan ook: vlotten bouwen en grote plakkaten beplakken en nieten, en die dan later omhoog hijsen, de toren in.
De Indierockband The Veils, waarvan zanger Finn Andrews doet denken aan een jonge David Bowie of Nick Cave, rockt er goed op los. De luxe versie van het laatste album ‘Time Stays, We Go’ (2013) heeft nog een aantal extra nummers die opgenomen zijn in the Abbey Road Studios. Zoals de geweldige song ‘Out from the Valley’, die ze vandaag gelukkig ook spelen. Ook uit Londen komen The Bohicas, 4 jongens die eerder dit jaar ook op London Calling stonden. Hun debuutsingle ‘XXX/Swarm’ is net uit. Met hun Dr Martins/kisten en zwart leren jacks staan ze garant voor een mooi rock ‘n’ roll-feestje.
Zangeres Merill Garbus van tUnE-yArDs schreeuwt met een lichtgevende streep op haar gezicht zoals we van haar gewend zijn de longen uit haar lijf met nummers over wereldse problemen. Met songs van haar nieuwe album Nikki Nack slaat ze een meer spirituele weg in. Op haar Nikki Nack toer staan naast haar vaste bassist Nate Brenner ook backvocalisten Jo Lampert, Abigail Nessen-Bengson en percussioniste Dani Markham op het podium. De Noorse singer-songwriter Thomas Dybdahl staat ook niet alleen op het podium: de begeleiding van zijn songs over verlies en liefde gebeurt door de strak-in-het-pak-zittende mannen van ‘That Great October Sound’.
Het afsluitende duo Dan Auerbach en Patrick Carney van The Black Keys speelt een zeer sterk optreden, waar songs als het hypnotiserende ‘Bullet in the Brain’ van hun meest recente album Turn Blue’, ‘Fever’ en ‘Lonely Boy’ niet mogen ontbreken. ‘You keep me waiting, waiting, waiting’, maar het was het wachten meer dan waard mannen!
