Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    dinsdag, januari 13
    Trending
    • It’s Never Over, Jeff Buckley
    • Bezoekersaantal Nieuwe Nor groeit verder in 2025
    • Parels van de Popmuziek: Het verhaal achter Murray Head – ‘One Night in Bangkok’
    • Medeoprichter Grateful Dead, Bob Weir overleden
    • Album recensie overzicht: Lily Löw, Phil Martin en meer
    • André Rieu zorgt voor vrolijk klassiek feest in Ziggo Dome
    • Vliegende start Vrienden van Amstel
    • Album recensie overzicht: Maaike Ouboter, Hér en meer
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Little Mike & the Tornadoes – All The Right Moves
    CD Recensie

    Little Mike & the Tornadoes – All The Right Moves

    By Eric Campfens19 juni 2014

    MikeLittle AllTheRightMovesNa een pauze van ruim tien jaar verscheen vorig jaar opeens het album “Forgive Me” van Little Mike & the Tornadoes. Dit bleek een reissue te zijn van een cd uit 2003, maar het was een voorbode dat er iets meer stond te gebeuren. En met het verschijnen van “All The Right Moves” blijkt de band rond Michael Markowitz zich weer te hebben geformeerd en als van ouds de podia onveilig te kaken. De band bestaat naast zanger en harmonicaspeler Little Mike uit de oud-leden Brad Vickers (bas), Rob Piazza (drums) en Tony O. Melio (gitaar). Daar heeft zich pianist Jim McKaba nog aan toegevoegd.

    Van de dertien songs op de cd zijn er elf door Mike geschreven. De band speelt solide Chicagoblues, is strak en swingt de pan uit. Vickers en Piazza zorgen voor een stevige en strakke basis, waarop de drie andere leden hun werk kunnen doen. Mike heeft een vol harmonicageluid en een prettige zangstem. Melio speelt gewoon lekker gitaar en McKaba is een uitstekende aanvulling van de band. De beste songs op het album zijn voor mij “Blues Is Killing Me” met geweldig gitaarwerk van Melio en “Since My Mother’s Been Ill” met een fraaie interactie tussen Melio en McKaba.

    Een prima album met heerlijke Chicagoblues. Een must voor de fans. (8/10)(Elrob Records)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous Article19 juni, de verjaardag van Nâdiya
    Next Article Nieuw album voor Sinead O’Connor

    Related Posts

    Album recensie overzicht: Lily Löw, Phil Martin en meer

    Album recensie overzicht: Maaike Ouboter, Hér en meer

    Nas & DJ Premier – Light-Years

    Album recensie overzicht: The Last Dinner Party, Paradise Lost en meer

    Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer

    Thelonious Monk – Bremen 1965


    RSS Muzikantenbank
    • Gitarist zoekt soul band
    • Zangeres zoekt band!
    • Bassist zoekt band in regio Rotterdam-Den Haag
    • Bassist zoekt band
    • Bassist (V) gezocht voor band in Assen
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.