De laatste kans, weemoed in de IJsselhallen. De toepasselijke intro ‘When I’m 64’ van de Beatles klinkt. Zanger Marvin Lee Aday, oftewel Meat Loaf, perst nog één keer alles uit zijn zwaarlijvige lichaam om te schitteren op het podium. Het kost hem zichtbaar moeite, de afscheidstournee komt voor dit podiumbeest op tijd. In ’77 begonnen en de vele jaren toeren eisen haar tol. Zijn doorleefde stem heeft aan wat kracht en souplesse moeten inleveren, maar zijn passie en gedrevenheid is er nog steeds.
Deel één bestaat uit een verzameling en samenvoeging van nummers. Deel twee, (na een kwartiertje pauze) is een ode aan het album ‘Bat Out Of Hell’, alsmede producer Jim Steinman. Ondersteund door beelden uit een documentaire komen alle nummers aan bod. Meat Loaf is zichtbaar ontroerd als hij zijn trouwe publiek bedankt alvorens zich te laten verdrinken in ‘For Crying Out Loud’. Vol overgave en met een vleugje humor vecht hij zich samen met uitstekende muzikanten en natuurlijk Patti Rosso door de drie uur durende afscheidsshow doordrenkt met muziekgeschiedenis. De toegift met de wereldhit ‘I’d Do Anything For Love (But I Won’t Do That)’ en een samentrekking van ‘Boneyard’ / ‘Free Bird’ en ‘All Revved Up With No Place to Go’ sluiten de memorabele avond af.
