Met het album ‘Returning to Innocence’ slaat Caroline van der Leeuw, de Nederlandse zangeres die ooit wereldfaam verwierf onder de naam Caro Emerald, definitief een nieuw hoofdstuk in haar muzikale loopbaan open. Wie hoopt op de vertrouwde en aanstekelijke retro-swing uit haar beginjaren zal bij het beluisteren van deze plaat wellicht even moeten omschakelen. Onder de simpelere artiestennaam CARO kiest de zangeres op dit album namelijk voor een aanzienlijk volwassener, gelaagder en bovenal persoonlijker geluid. De release voelt als een eerlijke muzikale loutering waarin verlangen naar loutering, vrouwelijke kracht en artistieke herbronning de rode draad vormen.
Meteen vanaf de sfeervolle opener ‘Already Lost’ wordt duidelijk dat de nadruk op deze plaat ligt op een organisch en ruimtelijk klankbeeld. De zanglijnen klinken opvallend direct en breekbaar, ondersteund door warme baspatronen en subtiele instrumentale lagen. Opvolger ‘I Can’t Win’ bouwt die intieme sfeer gestaag verder uit, waarbij melancholische melodieën en verzorgde harmonieën meeslepend samenvloeien. De single ‘Call the Shots’ kiest vervolgens voor wat meer dynamiek, gedreven door een meeslepend ritme dat de luisteraar moeiteloos meeneemt zonder dat het beklemmend of overgeproduceerd aanvoelt. Nummers als ‘Woman’ en ‘Goddess’ trekken de inhoudelijke verdieping weer meer naar een bezinnende en sfeervolle rust.
Verderop op het album laten tracks zoals ‘The Guy Bangs’ en ‘Lose Our Head Sometimes’ zien hoe veelzijdig de muzikale rijkdom van de plaat daadwerkelijk is. Waar subtiele arrangementen op haar eerdere werk soms een wat ondergeschikte rol speelden in functie van het grote gebaar, staan ze hier vol in de spotlight en dragen ze de emotionele lading van de composities met verve. De zang van CARO klinkt soepeler en opener dan ooit, zonder dat ze daarbij in uiterst vocaal vertoon hoeft te vervallen. Ook nummers als ‘Greatness’ en ‘Worship Me’ getuigen van een bewonderenswaardige beheersing en compositorische gerijptheid.
De algehele productie klinkt buitengewoon transparant, ruimtelijk en evenwichtig, waardoor alle subtiele details in de instrumentatie de nodige ademruimte krijgen. Het meeslepende ‘Mirror’ en het afsluitende ‘The Promised Land’ brengen de verzameling zachtjes en op overtuigende wijze naar een waardig einde. CARO bewijst met deze bijzondere release dat ze niet schroomt om bekende paden te verlaten en te vertrouwen op haar muzikale intuïtie. Het resultaat is een buitengewoon rijk, consistent en meeslepend werkstuk dat bij elke beluistering weer nieuwe nuances prijsgeeft. (8/10) (Big Mouse)