Joanna Connor heeft ruim drie decennia nodig gehad om haar eerste officiële livealbum uit te brengen. Dat is opmerkelijk voor een artiest die juist op het podium haar grootste reputatie heeft opgebouwd. De in Chicago gevestigde gitariste groeide vanaf de jaren tachtig uit tot een gerespecteerde bluesrockmuzikant, met een speelstijl waarin traditionele Chicago-blues, rock, soul en vooral slidegitaar samenkomen. Na een lange reeks studioalbums en ontelbare optredens verschijnt nu ‘Live On 11/11′, opgenomen in The Fallout Shelter in Norwood, Massachusetts.
Het album bestaat uit tien nummers en maakt vanaf de eerste maten duidelijk waarom Connor zo’n sterke live-reputatie heeft. ‘Cissy Strut’ zet met een instrumentale funkachtige groove de toon, waarna ‘Shake Your Moneymaker’ de gitaar nadrukkelijk naar voren schuift. Connor speelt niet alsof ze het origineel nog eens moet reproduceren. Ze gebruikt het bekende materiaal als uitgangspunt voor haar eigen gitaarspel, waarbij vooral haar slidewerk een belangrijke rol krijgt.
‘The Sky Is Crying’ is een logisch moment voor Connor om haar gevoel voor blues te laten spreken. Waar de eerdere nummers vooral energie uitstralen, krijgt de gitaar hier meer ruimte om te zingen. De uitvoering blijft stevig, maar de kracht zit niet alleen in snelheid of volume. Connor begrijpt dat een bluesnummer ook kan werken wanneer een noot net iets langer blijft hangen.
Met ‘Further On Up The Road’ gaat het tempo weer omhoog. De band achter Connor speelt strak genoeg om haar ruimte te geven, zonder het livegevoel weg te poetsen. Dat is een van de sterke punten van de opname. Er is voldoende controle om de nummers bij elkaar te houden, maar de muziek blijft klinken als een optreden en niet als een studio-opname waarbij achteraf ieder detail is bijgewerkt.
‘You’re So Fine’ en ‘Are You Going With Me’ brengen vervolgens wat variatie in het programma. Vooral ‘Are You Going With Me’ laat horen dat Connor zich niet uitsluitend binnen traditionele bluespatronen beweegt. Toch blijft haar gitaarspel de verbindende factor. Het instrument klinkt soms bijna als een tweede stem, vooral wanneer ze lange lijnen tegenover haar zang zet.
‘I Just Wanna Make Love To You’ is een van de bekendste songs op de plaat en Connor maakt er een uitgesproken bluesrockuitvoering van. Daarna volgt ‘Magic Sam Boogie’, een nummer waarin haar liefde voor de Chicago-blues misschien wel het duidelijkst naar voren komt. Hier klinkt ze alsof ze teruggrijpt op de clubs waar ze haar reputatie heeft opgebouwd.
‘Can’t Find My Way Home’ vormt een welkome adempauze. Het nummer, oorspronkelijk geschreven door Steve Winwood, krijgt een meer gedragen behandeling en laat een andere kant van Connor horen. De afsluiter ‘When the Levee Breaks’ trekt vervolgens alle registers open. Het bekende nummer krijgt een uitvoering waarin slidegitaar, zang en ritmesectie gezamenlijk voor de nodige druk zorgen.
‘Live On 11/11’ doet uiteindelijk precies wat een goed livealbum moet doen. Het documenteert niet alleen de nummers, maar vooral de manier waarop Joanna Connor muziek maakt wanneer er een publiek tegenover haar staat. De plaat is rauw genoeg om het podiumgevoel vast te houden en muzikaal sterk genoeg om ook thuis overeind te blijven. Voor wie Connor vooral kent van haar studioalbums is dit een waardevolle aanvulling, maar voor wie haar live nog nooit heeft gezien, is het misschien wel de beste manier om te begrijpen waarom haar naam al zo lang verbonden is met explosieve bluesgitaar. (8/10) (M.C. Records)