Sinds hun oprichting in Connecticut heeft Boundaries zich stilaan opgewerkt binnen de Amerikaanse metalcorescene, met tussenstops als ‘Your Receding Warmth’ en ‘Death Is Little More’. Met ‘Yearning: The Unbeautiful After’, hun eerste album voor het invloedrijke Sumerian Records, lijkt de band eindelijk klaar voor een grotere stap, gesteund door een tour met The Amity Affliction en August Burns Red en een optreden op Download Festival.
Frontman Matthew McDougal maakt van meet af aan duidelijk waar het album vandaan komt. Vorig jaar was voor de band een periode van groot verdriet, en die rouw vormt de kern van de plaat. Volgens McDougal verliest heavy music steeds meer van zijn scherpte, en met dit album wilde de band juist onverzettelijk zijn. Dat is meteen te horen op opener ‘Malconscience’, waar de dubbele pedalen van drummer Tim Sullivan en de vervormde gitaren van Cory Emond en Cody Delvecchio geen moment ruimte laten om op adem te komen.
Het album wisselt voortdurend tussen pure agressie en meer melodische momenten. ‘May This Pain Never Leave’ grijpt terug naar de vroege jaren van het genre, met een technischer gitaarpartij en een gezongen refrein dat doet denken aan bands als Killswitch Engage. ‘Torn Wide Open’, met een gastbijdrage van Make Them Suffer, en ‘Crowned And Crucified’, waarop Landon Tewers van The Plot In You te horen is, behoren tot de sterkste momenten van de plaat, met breakdowns die precies op het juiste moment binnenvallen. ‘Death Will Follow Me’ vormt het emotionele kantelpunt van het album, waar de intensiteit nog een tandje hoger gaat en de wanhoop het meest tastbaar wordt.
Niet alles op ‘Yearning: The Unbeautiful After’ blijft even lang hangen. Nummers als ‘Wasted Angel’ zijn met hun twee minuten vooral korte uitbarstingen van pure woede zonder veel ontwikkeling, en de veertien nummers volgen elkaar op een gegeven moment in een vergelijkbaar stramien op. Toch weet de band, vooral in het tweede deel van het album met ‘The Leper’s Bell’ en de titeltrack, de balans tussen melodie en agressie goed te bewaren. Het slot biedt geen triomf, maar een uitputting die precies past bij het thema van de plaat: wat blijft er over als je alles hebt gegeven aan iets dat je uiteindelijk niets teruggeeft.
Voor een band die nog relatief nieuw is binnen de gevestigde namen van het genre, is dit een indrukwekkend statement. Boundaries bewijst hier dat ze de traditie van bands als Killswitch Engage en God Forbid serieus nemen zonder er een kopie van te maken. Wie houdt van metalcore met scherpe kantjes en een emotionele lading, vindt in ‘Yearning: The Unbeautiful After’ een plaat die precies doet wat het belooft: onaangenaam, eerlijk en zonder compromis. (7/10) (Sumerian Records)