Er zijn artiesten die na een sabbatical stiller terugkeren dan ze vertrokken zijn, en artiesten die precies het tegenovergestelde doen. Kelela behoort onmiskenbaar tot die tweede categorie. Na een sociale mediastilte in maart en het livealbum ‘In The Blue Light’ uit 2025, presenteert de Ethiopisch-Amerikaanse zangeres nu haar derde studioalbum ‘New Avatar’, en ze doet dat met een geluid dat weinigen van haar hadden verwacht.
Kelela begon haar muzikale reis niet in de elektronische clubs waarmee ze later werd geassocieerd, maar in de indiescene van Washington D.C. Op ‘New Avatar’ keert ze bewust terug naar die wortels. Waar haar debuut ‘Take Me Apart’ uit 2017 en het ambientgetinte ‘Raven’ uit 2023 vooral dreven op gelaagde elektronica, kiest ze deze keer voor een botsing tussen shoegaze, grunge en R&B, alsof ze haar gehele muzikale geschiedenis door een vervormde gitaarversterker heeft gehaald. Producer Oscar Scheller, die eerder al met haar samenwerkte aan de singles, blijkt de architect achter die verschuiving.
Openingsnummer ‘idea 1’ maakt meteen duidelijk waar de plaat voor staat. Het nummer, geschreven terwijl Kelela Octavia Butlers ‘Parable of the Sower’ las, verwoordt het gewicht van voortdurend getuige moeten zijn van een wereld die uit elkaar lijkt te vallen, en werd niet voor niets door Pitchfork uitgeroepen tot een van de beste tracks van het jaar tot dusver. ‘Linknb’ klinkt als een mantra die tijdens een periode van schrijversblok is ontstaan, met knarsende gitaren die de dansvloer opzoeken zonder de spanning te verliezen. Op ‘Outta Time’ werkt ze samen met A. K. Paul, wiens etherische invloed goed samengaat met haar zoektocht naar nieuwe texturen. En waar ‘Point Blank’ meer naar de duistere, elektronische kant van haar geluid neigt, biedt ‘Goin Down’ juist ruimte voor de rauwere, gitaargedreven energie die het album zijn karakter geeft.
Wat ‘New Avatar’ overeind houdt, is dat Kelela niet doet alsof ze een compleet nieuw pad inslaat, maar juist laat horen dat dit geluid altijd al in haar zat. De distorsie voelt nooit als een gimmick, eerder als een consequentie van waar ze vandaan komt. Ook de gastbijdragen van PinkPantheress en Fousheé, die verderop op de plaat opduiken, versterken dat gevoel van een artieste die haar netwerk inzet om haar eigen verhaal scherper te maken, niet om het te verdunnen.
Kelela heeft zelf gezegd dat ze met dit album geen afleiding wilde bieden van wat er in de wereld gebeurt, maar juist iets wilde maken dat recht doet aan dat ongemak zonder de schoonheid en humor te verliezen die ze en haar vrienden altijd met zich meedragen. Dat evenwicht tussen confrontatie en lichtheid is precies wat ‘New Avatar’ de moeite waard maakt. Het is een plaat die haar discografie niet alleen uitbreidt, maar ook herschrijft, door te laten zien dat haar wortels in de gitaarmuziek nooit ver weg waren.
Met ‘New Avatar’ bewijst Kelela dat een artieste zich niet hoeft vast te klampen aan één geluid om trouw te blijven aan zichzelf. Het is gedurfd, weerbarstig op momenten, maar bovenal een verademing binnen een genre dat zichzelf soms te makkelijk herhaalt. (8/10) (Warp Records)