De laatste dag van april kwam Vandenberg naar Gebouw T in Bergen op Zoom. 35 jaar na het legendarische album ‘Slip of the Tongue’ en de gelijknamige tour stond deze avond volledig in het teken van de Whitesnake-periode van gitaarlegende Adrian Vandenberg. De intieme zaal van Gebouw T was snel gevuld en het publiek wachtte vol enthousiasme en geduld op de show die zou komen.
Onder luid applaus kwam Vandenberg op het podium, waarbij duidelijk te zien was dat de band er zin in had deze avond. Het openingsnummer was ‘Bad Boys / Children of the Night’ van het album ‘1987’. Vanaf het moment dat zanger Mats Levén de eerste woorden zong: “I know you, you know”, deed het publiek luidkeels mee. Daarna volgde ‘Slide It In’, waarna bij het derde nummer het eerste nummer uit de Vandenberg Years werd gespeeld. Voorafgaand aan dit nummer was er nog wat interactie met het publiek.
Na bijna een half uur spelen kwam al een van de grote Whitesnake-hits: ‘Is This Love’. Mats Levén en Adrian Vandenberg vormden een sterk duo op het podium, met een energie die direct voelbaar was. Hun samenwerking liet een natuurlijke chemie zien tussen twee muzikanten die precies weten wat het publiek wil. Adrian speelde elke noot en elk akkoord foutloos en vol passie, wat zijn status als wereldklassegitarist opnieuw onderstreepte.
Na ‘Gimme All Your Love’ volgde een drumsolo van Joey Marin de Boer, vol power en energie, die met aandacht werd gevolgd door het publiek. Daarna ging de band verder met ‘Judgement Day’, gevolgd door de gitaarsolo ‘Adagio for Strato’, waarbij Adrian alleen op het podium stond. Na dit indrukwekkende gitaarmoment stelde Adrian de band voor. Sem Kristoffel op bas, die ook deel uitmaakte van Vandenberg’s Moonkings, en Len van de Laak op keyboards maakten de bezetting compleet. Volgens Adrian waren dit de meest getalenteerde muzikanten die hij kon vinden.
De set ging verder met ‘Crying in the Rain’, waarbij het publiek werd aangemoedigd, en werd afgesloten met ‘Here I Go Again’, een van de bekendste Whitesnake-nummers, met opnieuw sterk gitaarspel van Adrian. Ook Sem liet zich gelden met stevig rock-‘n’-rollspel op bas.
Bij de toegift begon de band met ‘Sailing Ships’, nog altijd een eerbetoon aan zijn moeder. Adrian en Mats zaten samen voor het drumstel en maakten van deze ballad een sfeervolle en ingetogen uitvoering. Het publiek was stil en genoot van het meest rustige moment van de avond. Daarna volgde opnieuw een klassieker uit de Vandenberg-periode: ‘Burning Heart’, die overtuigend overeind bleef dankzij de authentieke stem van Mats.
De afsluiter van de avond was ‘Still of the Night’. Het publiek was uitgelaten en kreeg precies de avond die het verwachtte: de Whitesnake-jaren met klassiekers van Vandenberg. Als kers op de taart volgde er nog een meet-and-greet in de foyer, waar de fans de band konden ontmoeten.
Foto’s (c) Marcel van Oevelen
