Bryan Ferry, de intussen 73-jarige zanger gaf op 24 mei een concert in het prachtige Carré. Ferry, natuurlijk bekend van zijn tijd als frontman/zanger van Roxy Music en een zeer succesvolle solocarrière kan teren op een groot aantal hits en klassiekers. Benieuwd wat hij vanavond voor het bijna uitverkochte Koninklijk theater in petto heeft.
In het voorprogramma stond de uit Londen afkomstige damesband Paradisia. De drie dames brachten dromerige muziek met als hoogtepunt een zwoele versie van Bruce Springsteen’s ‘Dancing In The Dark’. Een leuke opwarmer voor het hoofdprogramma, maar de matig enthousiaste reacties van het publiek gaven aan waarvoor ze waren gekomen, de charismatische Bryan Ferry.
Of het nou aan zijn stem lag of aan de instellingen van het geluid, het leek alsof Ferry het moeilijk had om boven de muziek uit te komen. Dit neemt niet weg dat hij, tesamen met een voortreffelijke band, de show startte met tracks als ‘In Every Dream Home A Heartache’ en ‘Out Of The Blue’ en deze met verve bracht. Getuige het feit dat er een paar keer iemand het podium opkwam om – zo leek het – instellingen te wijzigen bleek het dus niet aan Ferry’s stem te liggen. Hij klonk niet als in zijn hoogtijdagen maar een kniesoor die daarop lette. Gedurende de show moest de stem van de zanger op temperatuur komen, maar wat er ook gedaan werd qua gesleutel aan de instellingen, helemaal perfect werd het niet.
In het begin van het concert bleef het publiek nogal tam, maar na hits als ‘Slave To Love’ en ‘Boys And Girls’ gingen de voetjes van de vloer. Het publiek stond voor het podium te genieten. ‘Love Is The Drug’ werd helaas niet volledig gespeeld maar liep over in ‘More Than This’. Hulde aan de achtergrondzangeres die vooral tijdens ‘Avalon’ liet horen over een fenomenale stem te beschikken. De charmante zanger was tijdens ‘Avalon’ een stuk beter te verstaan, dat was in het begin van het concert wel anders. Natuurlijk ontbrak ‘A Hard Rain’s A-Gonna Fall’ niet op de setlist, dit op de verjaardag van de grootmeester Bob Dylan.
Natuurlijk kwam Ferry nog terug voor een toegift, deze begon met de grote hit ‘Let’s Stick Together’, gevolgd door een epische uitvoering van John Lennon’s ‘Jealous Guy’, met Ferry zelf op de mondharmonica. Het concert werd afgesloten met ‘Editions Of You’, het mag duidelijk zijn dat ondanks het feit dat Ferry’s zang werd overstemd door de kwalitatief gezien ijzersterke band het een avond was om in de boeken van Carré bij te schrijven.
Foto’s (c) Armelle van Helden / Maxazine
