Uitgebracht in 2025, maar pas nu is deze geweldige film te zien in Nederland. En niet in de grote bioscopen, maar in de betere filmhuizen. ‘The Choral’ speelt zich af in het fictieve Engels dorpje Ramsden tijdens 1916, midden in de Eerste Wereldoorlog. De film volgt een lokale koorvereniging die plotseling wordt geconfronteerd met leegte: veel mannen zijn naar het front vertrokken en de sociale structuur van de gemeenschap begint te verschuiven. In die context arriveert na het vertrek van de oude koordirigent de ietwat omstreden Dr. Henry Guthrie (voortreffelijk gespeeld door Ralph Fiennes), de uit Duitsland teruggekomen nieuwe koordirigent met een strikte visie op discipline en muzikaliteit. Zijn komst moet het koor nieuw leven inblazen en tegelijk een groter moreel doel dienen.
De film gebruikt het koor als centraal vertrekpunt, maar eigenlijk gaat het breder over een gemeenschap die probeert overeind te blijven terwijl verlies en onzekerheid alles doordrenken. De repetities vormen terugkerende scènes waarin spanning en samenwerking elkaar afwisselen. Daarin wordt zichtbaar hoe muziek niet alleen een artistieke bezigheid is, maar ook een manier om controle en structuur te bewaren in een tijd waarin die langzaam verdwijnen.
Wat opvalt, is dat ‘The Choral’ meerdere thema’s ineen probeert te dragen. Naast het koorverhaal zijn er verschillende verhaallijnen over jonge mannen die worstelen met hun aanstaande vertrek naar het front, families die achterblijven en sociale verschillen binnen het dorp die op scherp worden gezet. Die breedte geeft de film inhoud, maar zorgt er ook voor dat het geheel soms versnipperd aanvoelt. Niet alle personages krijgen dezelfde aandacht, waardoor sommige relaties schetsmatig blijven. In ‘The Choral’ lopen verschillende verhaallijnen door elkaar met allemaal kleine microverhaaltjes die best wat beter uitgediept mochten worden.
Ralph Fiennes houdt het verhaal samen met een ingetogen en beheerste vertolking. Zijn personage is geen klassieke inspirator, maar eerder iemand die vasthoudt aan orde en prestatie, soms ten koste van empathie. Dat levert interessante spanning op binnen het koor, waar niet iedereen zich direct in zijn aanpak kan vinden. Toch blijft de emotionele afstand van zijn personage ook een beperking, omdat de film weinig ruimte neemt om zijn innerlijke drijfveren echt uit te diepen. Het laat zelfs een open einde na aangaande een mogelijke onbeantwoorde liefde voor zijn vaste pianist… zoon, geliefde, vriend, of….
Visueel kiest de film voor een sobere benadering, herkenbaar aan de tientallen Britse detectiveseries op TV en een bijna documentaireachtige afstand tot de gebeurtenissen. Dat past bij de historische context, maar zorgt er ook voor dat sommige scènes emotioneel gezien wat vlak blijven. De muziekstukken binnen de film zijn functioneel sterk ingebed in het verhaal, al wordt de emotionele impact daarvan niet altijd volledig benut.
De kracht van ‘The Choral’ zit vooral in het concept: muziek als verbindend en tegelijk disciplinair middel in oorlogstijd. Ja het is een oorlogsfilm, maar dan wel een zonder geweld, en dat is verfrissend. De uitvoering blijft wisselend, met momenten van overtuiging die worden afgewisseld met scènes waarin het verhaal te veel tegelijk wil vertellen en daardoor de kijker in het ongewisse laat. Toch is de film interessant, vanuit verschillende standpunten. Niet een leuke film, maar wel een mooie film.
Regie : Nicholas Hytner.
Acteurs : Ralph Fiennes, Roger Allam, Mark Addy, Alun Armstrong, Robert Emms, Simon Russell Beale.
Waardering: 7.5/10