‘Bouke Las Vegas’, stond groot op de schermen van de Ziggo Dome bij binnenkomst vrijdagavond. Het vertelde kort doch krachtig wat men van deze avond kon verwachten: Bouke & the ElvisMatters Band die het publiek mee gaan nemen op een enkeltje Las Vegas, middels de grootste hits van Elvis Presley, maar ook andere bekende artiesten. Het podium bood genoeg ruimte om te dansen met drie verschillende soorten catwalks. Tien minuten voor aanvang van de show werd de eerstvolgende show alweer aangekondigd: ‘Bouke meets Elvis Classics’, met Symphonic Orchestra op 29 april 2027 in AFAS Live.
De lichten gingen uit, de bas ging omhoog, de band betrad het podium en de lichten begonnen te flitsen. Dit kon maar één ding betekenen: het was tijd voor de Nederlandse King om het podium te betreden. Hij begon met een medley vol bekende Elvis hits, waarna hij vervolgde met het ietwat onbekende ‘Never Been To Spain’. Na een paar heerlijke meezingklassiekers begaf Bouke zich naar voren om één van de mooiste protestnummers van de afgelopen eeuw te zingen: ‘In The Ghetto’. De rook zorgde voor een mysterieuze sfeer waardoor de hele zaal vol stilte aan het genieten was van de rauwe vocals en het prachtige nummer. Hierna volgde ‘My Boy’, een nummer wat viraal ging tijdens de deelname van Bouke en de band aan The Tribute: Battle of the Bands.
Hierna volgde een reeks aan onbekende nummers, wat te merken was in de zaal, vooral achterin was Bouke amper te horen door al het geklets. Bouke vervolgde met ‘A Little Less Conversation’ op de manier zoals het leek alsof Elvis het bedoeld had: met veel poespas, pyro en uiteraard dansers in korte jurkjes. Voorin werd aantoonbaar genoten, ook toen het gospelstuk begon. “Het volgende liedje heeft heel veel voor Elvis betekend”, waarna een prachtige uitvoering van ‘How Great Thou Art’ volgde.
De show vervolgde: “Are you ready for some rock ‘n’ roll?” Hij herhaalde deze zin tot de gehele Ziggo stond te joelen. “We gaan terug naar de jaren ’50 toen Elvis de eerste single bij RCA in Nashville had opgenomen”, waarna de oh zo herkenbare eerste noten van het dansbare ‘Heartbreak Hotel’ volgden. Hierna volgde het prachtige ‘One Night With You’, welke de set perfect in tweeën splitste. “Ik ga voor jullie nu een nummer spelen wat Elvis op verzoek van zijn manager zong, Colonel Tom Parker”, waarna de zaal toch een klein beetje in shock was, wat aantoonde dat het publiek wel op de hoogte was van het verleden van Elvis. “Ik zal jullie vertellen dames en heren, jullie geven mij energie, dat is niet normaal”, waarna ‘Are You Lonesome Tonight’ volgde.
The Colonel drong aan tot het maken en performen van dit nummer bij Elvis doordat het nummer de favoriet van zijn vrouw was. Tom Parker heeft hem altijd vrij gelaten in al zijn muziekkeuzes, maar het enige nummer wat altijd aanwezig moest zijn, was ‘Are You Lonesome Tonight’, welke heel mooi uitgevoerd werd samen met Bouke’s gitarist Leon, welke samen met de Emmenaar voorop het podium plaatsnam op twee barkrukken om een perfecte akoestische sfeer neer te zetten.
Daarna was het tijd voor een kleine coversectie, waar nummers van Queen, ‘Crazy Little Thing Called Love’, ABBA, ‘Does Your Mother Know’ en ‘Great Balls of Fire’ van Jerry Lee Lewis. Hierna volgde een ode aan één van Boukes grote idolen Tom Jones. Een mashup van ‘Sexbomb’, ‘She’s A Lady’, ‘Green Green Grass of Home’ en ‘Delilah’ houdt het publiek dansende. Een duet kon niet ontbreken deze avond en Bouke had hiervoor niemand minder dan Roxanne Hazes uitgenodigd. Samen zongen zij het prachtige, tedere ‘Don’t Cry Daddy’, een ode aan alleenstaande vaders die hun best doen. Op de schermen waren foto’s van Bouke en Roxanne als kinderen met hun vader te zien. Bouke had aan Roxanne gevraagd deze samen te zingen, dus Roxanne vroeg op haar beurt of Bouke ‘Wicked Game’ van Chris Isaak wilde zingen, waar de zaal een groot fan van was.
De set werd afgesloten met een hoop bekende nummers, waaronder volgens de kenners één van de mooiste nummers van Elvis, ‘Unchained Melody’. Uiteraard kon ‘Suspicious Minds’ ook niet ontbreken en werd hier enorm gedanst door het publiek. Het nummer ‘You’ve Lost That Loving Feeling’, welke misschien wel de mooiste uitvoering van de hele avond opleverde. Hoewel Elvis misschien “gone, gone, gone” is, was de liefde voor Elvis nog altijd voelbaar.
Dat Bouke volgend jaar in het Westgate Hotel in Las Vegas, waar Elvis vroeger een hoop eigen shows gegeven heeft, mag spelen, is meer dan terecht. Elvis heeft misschien ruime tijd geleden het gebouw verlaten, maar door artiesten als Bouke wordt zijn geest en zijn muziek voorlopig nog altijd levende gehouden.
Foto’s (c) Ilona van der Hoek