Deze alternatieve 90’s metalband avond begint met de uit Vancouver Canada afkomstige jonge band Wolfborne. Zij spelen onder andere de song ‘Sex Sells’, de eerste single van hun debuutalbum In The Beginning. Zanger Chris Witoski heeft een mooie intense stem, waarin de invloeden van Iggy Pop, Soundgarden, Nine Inch Nails en David Bowie hoorbaar zijn.
De overgang naar Hed P.E. (Planet Earth), een Californische band waarin rap, metal, punk en reggae verweven zijn, is best groot: voor het eerst deze avond is er een moshpit, gutst het zweet van zanger Jared Gomes (aka “M.C.U.D.” (MC Underdog)) die ook nog eens op en neer springt, is de energie niet meer weg te denken en werken de theatrale gezichten van drummer Jeremiah Stratton op mijn lachspieren. Hun laatste plaat ‘Evolution’ stamt van afgelopen zomer, en de laatste twee songs van de set zijn reggae: ‘Hold on’ en ‘Peer Pressure’.
Het optreden van de band American Head Charge, die na een break van twee jaar weer optreden, valt tegen: er zijn lange pauzes tussen de nummers waardoor de opgebouwde energie van Hed P.E. beneden het nulpunt daalt, zanger Cameron Heacock weet de zaal niet te boeien en het boe-geroep ontgaat ook niemand.
Als afsluiter staat nu-metalband SOiL op het podium, met als intro ‘We will Rock You’ van Queen. Een band waarvan de energie en het plezier om te spelen van ze afstraalt. Vorig jaar kwam de band met het langverwachte album ‘Whole’, het eerste album sinds de terugkeer van zanger Ryan McCombs. Van dit album mogen de singles ‘Shine On’ en ‘The Hate Song’ niet ontbreken. Ryan grapt dat hij in Nederland nog nooit in die 14 jaar dat hij hier komt, zoveel mensen in de zaal heeft zien staan. Daarna bedankt hij het publiek meerdere malen: “Thank you for letting us feel at home, so far away from home” en “The music starts with you and ends with you”. Na de biss gaat de drummer uit zijn dak met een dansje, achter Ryan’s rug, die vervolgens lachend zegt “do not encourage the fucking drummer” en aan het publiek vraagt of er nog meer drummers zijn in het publiek, en dat zijn er nog zo’n 10 a 15. Quasi beledigd doet hij alsof hij van het podium loopt, maar dan staat Ryan ineens bij de laatste song ‘Halo’ in het publiek, dat helemaal wild wordt.
Foto’s (c) Armelle van Helden/Maxazine
