Twee voorprogramma’s is voor mij een uitzondering, maar voor 013 schijnt dit niet meer dan normaal te zijn. En ik ben de moeilijkste niet, alleen mis ik het eerste voorprogramma alsnog: Tellus Requiem, een Noorse metalband met mannen met lange blonde haren, die op Nightwish-geïnspireerde gothic-metal combineren met powermetal.
ReVamp is de tweede opwarmer van de avond, de band van frontvrouw Floor Jansen, die inmiddels ook officieel zangeres is bij Nigthwish. De rode draad van de voorprogramma’s is duidelijk. ReVamp speelt een zeer strakke show, waarbij de zuivere stem van Floor goed combineert met de gitaarrifs van de andere bandleden. Gitarist Arjan Rijnen speelt een aantal keren samen met Otto Jord mee op diens gitaar.
De Amerikaanse metalband Kamelot uit Florida heeft sinds kort een nieuwe zanger, en is met zijn komst opgeschoven van powermetal naar meer symfonische metal, dat goed hoorbaar is op hun tiende en meest recente album ‘Silverthorn’. Bij opkomst hangt er een heel groot wit doek voor het podium, waardoor de silhouetten van de bandleden goed zichtbaar zijn. De Zweedse zanger Tommy Karevik staat constant op een stukje uitloop voor het podium, waar hij de zaal meer en meer ophitst. Flesjes water worden het publiek in gegooid, evenals de rode armband en plectra van gitarist Thomas Youngblood. Voordat ‘Where the Lights are’ begint, vraag Tommy om zoveel mogelijk aanstekers en bij gebrek daaraan mobielen omhoog te houden. Dit komt allemaal op de documentaire die vanavond voor een gedeelte geschoten wordt. Het ziet er machtig mooi uit. Voorafgaand aan deze song gaat drummer Casey Grillo solo helemaal los.
Niet alleen bij de oudere songs zingt het publiek hard mee, ook bij het nieuwe ‘Sacrimony (Angel of Afterlife)’ zingt zij mee. Tot groot enthousiasme van Tommy. Op een gegeven moment neemt het publiek de show gewoon over, met hun wooow woooooooow wwoow: Tommy keek ernaar, en kon alleen maar lachen, de drummer ondersteunt deze rebellie die toch een paar minuten aanhoudt!
De drie vrouwelijke violisten Helena, Miss E. en Viola en celliste Helena van de Duitse band Eklipse zijn niet alleen een mooie verschijning, ze spelen ook nog eens geweldig viool en cello tijdens ‘Don’t you Cry’ en ‘My Confession’. En dan verschijnt ook Marcela Bovio van Stream of Passion op het podium om mee te zingen met de song ‘The Haunting (Somewhere in Time)’. Maar ook zien we Alissa White-Gluz van de Canadese metalband The Agonist op het podium verschijnen, om een duet te zingen met Tommy Kaverik. Alleen kwam zij qua stem niet helemaal boven de muziek uit. In straf marstempo lopen we de zaal en 013 uit, gedrild door ‘March of Memphisto’, de laatste song van deze energieke metal-avond!
