Vijf jaar na ‘Distant Populations’ zijn Walter Schreifels, Sergio Vega en Alan Cage terug met ‘Bring On The Psychics’, hun eerste album voor het onafhankelijke Equal Vision Records en meteen het begin van een nieuw hoofdstuk voor de band. Quicksand ontstond begin jaren negentig uit de as van bands als Gorilla Biscuits, Youth of Today, Burn en Bold, en groeide met platen als ‘Slip’ en ‘Manic Compression’ uit tot een van de belangrijkste namen binnen wat later post-hardcore zou gaan heten. Na een split op het hoogtepunt van hun carrière keerde de band in 2012 terug, en sindsdien blijft Schreifels vooral zoeken naar manieren om het verleden en het heden van de band met elkaar te verbinden.
Dat is precies wat ‘Bring On The Psychics’ doet. Geproduceerd door Jon Markson, bekend van zijn werk met Drug Church en Drain, en opgenomen in tien dagen tijd, brengt het album de zware, invloedrijke sound van de jaren negentig samen met de meer experimentele richting die de band de afgelopen jaren heeft verkend. Opener ‘Get To It’ zet meteen de toon met een herkenbare, hookgedreven zwaarte, terwijl ‘Regenerate’ juist een gelaagdere, meer uitgesponnen aanpak laat horen.
Interessant is hoe breed het geluid van deze plaat is. ‘Crystallize’ beweegt richting shoegaze, met wollige gitaarlagen die de scherpe kanten van de band verzachten, terwijl ‘Cool Guy’ juist Vega’s kenmerkende, strak ingesloten baslijnen naar voren schuift. Op ‘Bring On The Psychics’, het titelnummer, toont drummer Alan Cage zijn dynamische spel, met wisselende tempowisselingen die de compositie voortdurend in beweging houden. De grootste verrassing is misschien wel ‘Days You Run To’, een ingetogen, bijna breekbare ballad die volgens Schreifels zelf de Pink Floyd kant van Quicksand naar boven haalt, een kant die trouwe fans al kennen van de psychedelische lichtshows tijdens hun concerten, maar die zelden zo expliciet in de muziek zelf te horen was.
Schreifels vertelt dat hij bij het schrijven van dit album teruggreep naar zijn vroege invloeden, ideeën als het doorbreken van muren en opnieuw beginnen, en dat is voelbaar in de energie van de plaat. Tegelijkertijd is dit geen nostalgische exercitie. De band klinkt eerder alsof ze hun geschiedenis gebruiken als vertrekpunt om ergens nieuws te komen, zonder de herkenbare knarsende, groovy zwaarte te verliezen die hen altijd heeft onderscheiden van hun tijdgenoten.
Met tien nummers is ‘Bring On The Psychics’ compact en doelgericht, zonder overbodige vulling. De technische precisie waar Quicksand altijd om bekendstond, is nog altijd aanwezig, maar wordt hier ingezet om emotie over te brengen in plaats van alleen virtuositeit te tonen. Voor een band die inmiddels meer dan drie decennia meegaat, is dit een verrassend fris en gedurfd album, dat bewijst dat een nieuwe start niet per se een compromis hoeft te betekenen met wat een band ooit groot maakte. (7/10) (Equal Vision Records)