Wet Wet Wet stond maandagavond in Paradiso. De fans hadden meer dan 30 jaar moeten wachten op deze ‘Love Is All Around Europe – The Greatest Hits Tour’, want niet eerder stond deze band, ondanks hun lange carrière, in Paradiso.
Onder applaus werd de band verwelkomd en begon deze avond in Paradiso met de eerste hit van de avond ‘Sweet Little Mystery’, gezongen door Kevin Simm, die The Voice UK won en sinds 2018 de zanger is van Wet Wet Wet.
De beide gitaristen Graeme Clark en Graeme Duffin waren onderdeel van de 7-koppige band, waarin gelijk bij het eerste nummer de blazers, trompet en saxofoon opvielen en het nummer kracht bezorgden. Daarna volgden ‘East Of The River’ en ‘If I Never See You Again’ elkaar op. Na ‘Temptation’ pakte Graeme Duffin de microfoon en begon in gebrekkig Nederlands te vertellen dat het fantastisch was om in Amsterdam te spelen en wat een fantastisch publiek er was, gevolgd door een “bedankt”. De fans reageerden lachend en applaudisseerden.
Bij het nummer ‘Somewhere Somehow’ waren er stelletjes die elkaar pakten en net als de anderen heen en weer wiegden. Na afloop van dit lied vroeg de zanger of het publiek van reggae hield omdat ze zo dansten. Hij begon ‘Is This Love’ te zingen van Bob Marley, waarna de band mee begon te spelen. Ook dit werd goed ontvangen door het publiek. Kevin Simm vroeg daarna de lampjes van de mobiele telefoon aan te zetten omdat dit zo mooi zou zijn bij ‘Angel Eyes’, en de lampjes gingen aan. Ook het podiumlicht was vol met sterretjes, wat alles een sfeervol gevoel gaf.
Ook was er met ‘Sweet Surrender’ kleine interactie met het publiek en een aantal mochten de tekst “I Don’t Know I Don’t Care” meezingen. Daarna werd er een nieuw nummer van de band aangekondigd dat ze hadden geschreven tijdens de lockdown, ‘If I Don’t Have Love’, waar opvallend meegezongen werd.
Voordat de band zelf ging zingen met ‘Goodnight Girl’, vroeg Kevin of het publiek het eerste deel wilde zingen, waardoor er een samenzang vanuit het publiek kwam. Samen met geklap leek het wel een akoestisch nummer. De band kwam er halverwege voor muzikale ondersteuning.
Ook de andere Graeme, de bassist, mocht in onvervalst Schots het laatste nieuwe album aanprijzen. Ook vertelde hij over het bezoek eerder die dag in The Bulldog. Ten slotte vertelde hij dat er geen nieuwe liedjes op het album stonden, maar dat bekende hits in akoestische setting waren opgenomen, waarna ‘The Chain’ van Fleetwood Mac werd gespeeld. Alleen de beide gitaristen en de zanger stonden op het podium en later kwam de rest van de band erbij. Er ontstond een energie waarin elke muzikant losging. Springend en dansend stonden ze op het podium.
De laatste nummers deze avond waren ‘Wishing I Was Lucky’ en ‘Love Is All Around’. De band wilde nog graag een foto met het publiek en Kevin begon weer met een Bob Marley-cover “No Woman No Cry” en vroeg het publiek mee te zingen en de handen in de lucht te steken. Het publiek deed vrolijk mee, alles voor de foto. Of die foto is geworden wat de band vooraf bedacht had, is te zien op hun socials.
Foto’s (c) Marcel van Oevelen
