Vanwege succes speelt Anohni een extra show van ‘Wilderness’ in Carré. Anohni zal nu optreden op woensdag 15 en donderdag 16 april.
ANOHNI keert terug op het podium na haar veelgeprezen tournee, ‘MOURNING THE GREAT BARRIER REEF’, die in juni 2025 voor het eerst te zien was in het Sydney Opera House en later op het Glastonbury Festival, waar het werd geprezen als “een van de meest buitengewone optredens die Worthy Farm ooit heeft meegemaakt”.
Vandaag presenteert ANOHNI een intieme reeks concerten genaamd ‘Wilderness’ met pianist Gaël Rakotondrabe en percussionist Chris Vatalaro. Tijdens deze optredens worden nummers uit haar hele carrière ten gehore gebracht, begeleid door films van ANOHNI, op woensdag 15 april en donderdag 16 april doet ANOHNI Carré aan.
ANOHNI is geboren in het Verenigd Koninkrijk en groeide op in Amsterdam en Californië. In haar late tienerjaren verhuisde ze naar New York, waar ze in 1998 haar groep oprichtte en een uniek muzikaal pad bewandelde, gericht op animistische en ecofeministische thema’s. ANOHNI’s muzikale reis omvat diverse genres – van elektronische experimentele muziek tot avant-klassiek, dance en soul. In 2005 brak ze door met I Am a Bird Now (2005), waarmee ze de Britse Mercury Music Prize won. Opmerkelijke releases sindsdien zijn onder andere The Crying Light (2009), Swanlights (2010) en de livealbums Cut The World (2012) en TURNING (2014). In 2016 bracht ze het uitgesproken politieke, experimentele elektronische album HOPELESSNESS uit, geproduceerd door Hudson Mohawke en Daniel Lopatin. In hetzelfde jaar ontving ze een Oscarnominatie voor de milieubewuste elegie Manta Ray, die te horen was in de film Racing Extinction (regie: Louie Psihoyos, 2015).
ANOHNI’s zesde studioalbum, My Back Was A Bridge For You To Cross (2023), blijft een voorbeeld en aanzet tot verandering in hoe we denken over spiritualiteit, maatschappelijke structuren en onze relatie met de biosfeer. Het album werd door The New Yorker uitgeroepen tot album van het jaar. De kunstenaar zoekt naar moed, expressie, veerkracht en ceremonie in het licht van een ongekend hedendaags landschap en benadrukt: “Voor mij is er geen hemelse rust; de schepping is een spookachtig en vrouwelijk continuüm, en wij blijven een onvervreemdbaar deel van de natuur.”