Lebbis duikt dit seizoen op rare unieke plaatsen op. Er zijn weinig cabaretiers die kunnen zeggen dat ze op een vuilstortplaats hebben staan spelen. Hans Sibbeling (Als dus spreker Jan Philipsen van Groen Groep Sevenum) wel. In zijn wandeling door de Peel is Lebbis vanavond terecht gekomen in natuurgebied de Heesbeemden dat zich ontwikkeld heeft op een voormalige vuilnisbelt.
Het wordt een optreden in stilte. Elke bezoeker krijgt een koptelefoon op. De streven is om de omgeving zoveel mogelijk in tact te laten. Niet roken, veel geluid wordt gemeden. En een uitgekiende lichtshow en decor is er ook niet. Veel boeiender is het natuurlijke schouwspel achter Lebbis. De de ondergaande zon kleur de avond rood, wit en blauw.
Als de bezoekers zich zetelen in hun klapstoelen loopt Lebbis langs de rand van de open vlakte wat te ijsberen en lijkt in gedachten verzonken. Ondanks zijn fel rode blouse en het contrast met de groene omgeving valt hij niet op. Nog even geen aandacht.
Anders is het als hij de eerste stappen zet op het kleine podium. Lang aftasten van het publiek hoeft niet. Hij oogt hongerig, hij heeft er zin in. Het publiek ook. Waar in een zaal het hele publiek lacht, is het nu veel meer individueler. Men steekt elkaar wat minder aan. Daardoor is het lachen zo goed per persoon te horen. Lebbis geniet ervan.
De grillige berenklauw past goed bij het venijn van Lebbis. De moralist preekt en het werkt. De magie van de stilte en de verhalen met de scherpe randjes. De avond valt, het wordt donker. Alleen nog het tjirpen van de krekels als ‘ruis’ op de hoofdtelefoon, verraad nog dat we in een natuurgebied zitten. Lebbis trekt alle aandacht naar zich toe. En terecht! Ik zou zeggen: “nog een goede wandeling!”
