De Niall Horan-tweedaagse mocht op donderdagavond van start gaan in Amsterdam. De Ierse zanger mocht in 2024 het podium van de Ziggo Dome ook tweemaal betreden met zijn ‘The Show Live On Tour’. Inmiddels heeft hij een nieuw album, ‘Dinner Party’, uitgebracht en daar hoort uiteraard een nieuwe tour bij.
Nadat Flowerovlove het publiek had opgewarmd, was het dan tijd voor de zanger om na twee jaar weer terug te keren op zijn geliefde podium. Het spits werd afgebeten met een track van het nieuwe album, ‘Tastes So Good’. Vanaf dit moment was al duidelijk dat het een fenomenale avond zou worden.
Het was duidelijk dat er genoeg over de setlist nagedacht was. Ieder album was goed gerepresenteerd en nummers als ‘Heartbreak Weather’, de titeltrack van zijn tweede studioalbum, konden dan ook niet ontbreken in de set. De energie werd vermenigvuldigd toen de eerste noten van ‘Pretty’ ingezet werden. Dit kwam niet alleen door het publiek, maar vooral door de energie die Niall samen met zijn bandleden had op het podium.
Na ‘Black and White’ sprak de zanger het publiek toe. “Wanneer we een nieuwe tour plannen, is de Ziggo Dome na mijn hometown show in Dublin altijd het eerste wat we regelen, en met goed recht!” Dit kwam volgens hem onder andere door de Nederlandse liefde die er is voor zijn allereerste single ‘This Town’, die hij daarna ook begon te spelen. De set werd vervolgd met onder andere het echte rocknummer ‘Monochromatic’ en het melancholische ‘Little More Time’.
Tijdens die laatstgenoemde kleurde de Ziggo Dome van onder naar boven rood, wit, blauw en op de vloer oranje. Een aantal fans was vooraf druk bezig geweest om genoeg briefjes uit te delen die vervolgens voor de zaklampen van de mobiele telefoons gehouden konden worden. Dit totaalbeeld toonde voor Horan alleen maar meer waarom de Nederlandse fans voor hem zo bijzonder en belangrijk zijn. Naast voluit te rocken op het podium sloeg de zanger er enorm in om ook het energieniveau wat omlaag te brengen met een reeks aan verdrietige nummers.
Deze reeks werd ingezet met ‘End of an Era’, een nummer dat gaat over de zanger zijn tijd in One Direction en waarin ook specifiek wordt gekeken naar de band die hij had met oud-bandlid Liam Payne, die op 16 oktober 2024 overleed. Als hommage aan Payne klonk na de laatste noot van ‘End of an Era’ een geluidsfragment uit een oud interview, waarin Liam praat over hoe bijzonder het is dat ze met de band zoiets groots konden bereiken. Tranen vloeiden door de zaal en het was een adembenemend moment.
Hierna volgde een akoestische set, in het midden van de zaal, aan het einde van de catwalk. Een eettafel met diverse kaarsen erop en daarboven een prachtige kandelaar schetsten de ruimte. “Ik wilde jullie het gevoel geven van een echte Ierse band”, legt de zanger uit, waarna hij ‘Flicker’, de titeltrack van zijn eerste album, begon te zingen.
De setlist wisselde tot nu toe erg op dit punt in de show, dus veel fans werden hysterisch toen de eerste noten van ‘Science’, een nummer van het derde album ‘The Show’, door de zaal klonken. Horan was onder de indruk van zijn impact: “Het is absurd dat jullie hier al die jaren altijd voor mij staan.” De zanger besloot dat het tijd was voor hem om te staan, om iets meer tempo te creëren. Dit deed hij met ‘Too Much To Ask’, waar het publiek intens luidop op reageerde. Tijdens ‘Must Be Love’ bewogen de zaklampen op en neer mee op de beat en tijdens ‘On My Own’, welke de akoestische set afsloot, was er een behoorlijk gevoel van blijdschap en saamhorigheid te ervaren.
Naar eigen zeggen was het weer tijd om te dansen en dit werd aangewakkerd met radiohit ‘Nice To Meet Ya’, waar de fans hem alsmaar nariepen tijdens “nice to meet ya, what’s your name?” Na deze tune volgde een aangepaste versie van ‘Small Talk’, waar het tempo veel langzamer opgevoerd werd dan op de studioversie. ’Flowers’ is een erg rustig nummer van het nieuwste album, maar Horan en zijn band wisten er een heus festijn van te maken. Het leek bijna alsof er een rockband op het podium stond en het dak van de grote zaal werd er nog net niet van af geblazen.
Niall bewees dat hij een echte kletskous is door zich op een gegeven moment echt te richten op het publiek. Het publiek kwam uiteraard voorbereid met diverse bordjes, met teksten erop om zijn aandacht te trekken. Nadat een fan hem uitlegde wat “doei doei lekker ding” betekende, richtte hij zich tot een fan die zelf een broek beschilderd had, met allerlei tekens en teksten die terug te herleiden zijn naar zijn carrière. Golfclubs, lyrics, een ‘meme’ uit de One Direction-tijd, alles was erop te vinden.
Hij had zelf al een aantal keer benoemd dat het echt een schande was dat hij geen oranje kleding aan had, aangezien dat bij zijn shows in Nederland vrijwel altijd het geval is vanuit het publiek. Een fan wees hem hierop en gaf hem een heus hulpmiddel, namelijk een oranje juichcape met ‘Hup Holland Hup’ erop. “Nu voel ik me eindelijk onderdeel van de groep”, grapte de zanger.
Om de set voort te zetten was daar het nieuwe ‘Fighting Over Nothing’, een perfecte inleider voor de knaller die nog komen moest. Dit was namelijk ‘Steal My Girl’, een echte One Direction-klassieker. Horan bewees hier zijn scherpe gedachtes door tijdens “every jaw drops when she’s in those jeans” te wijzen naar de fan die de broek gemaakt had. Een echte liefhebber van publieksinteractie dus.
”Amsterdam, ik blijf het herhalen, maar jullie zijn echt bizar. Als artiest besef je soms niet hoe bijzonder het is dat zoveel mensen op een vrije donderdagavond besluiten een lap geld neer te leggen om naar jouw liedjes te luisteren, en om dan vervolgens iedereen zo los te zien gaan op wat ik heb gemaakt. Dat is absurd. Dank jullie wel”, vertelde de Ier, waarna hij ‘Save My Life’ instartte.
De encore bestond uit ‘Slow Hands’, een van de nummers die hem echt goed op de kaart hebben gezet, en een van zijn grootste radiohits, ‘Heaven’. Niall Horan heeft met deze show, samen met zijn band, bewezen dat hij een enorm getalenteerde artiest is. Geef hem een gitaar, een hoop energie en een paar flitsen hier en daar en hij krijgt het voor elkaar om Amsterdam een avond om nooit te vergeten te bezorgen. Hierdoor wil niet alleen Niall telkens terugkeren naar Nederland, maar wil Nederland ook dat Niall blijft terugkeren. Een mooie dynamiek die voor een hoop blije gezichten gezorgd heeft dus.