Sinds hun reünie in 2023 treden Thomas Acda en Paul de Munnik voornamelijk op in grote zalen als Ahoy, de Ziggo Dome of op festivals. Deze aanpak werkt, want deze avond vulde ze, precies een jaar na de vorige reeks, weer voor de derde avond op rij de Ziggo Dome. Dit keer weer met een nieuw mini-album op zak (het afgelopen donderdag verscheen het eerste deel, ‘De Een’; ‘De Ander’ verschijnt komend najaar). Ook waren deze shows een opmars voor hun grootste concert dat ze ooit zullen geven; volgend jaar op 19 juni in het Olympisch Stadion.
Dat ze veel hits op hun naam hebben staan, werd al gelijk duidelijk bij de eerste vier nummers. In een redelijk sober gehouden decor met enkel een groot scherm boven de vijfkoppige band (met o.a. vaste kompanen David Middelhof en gitarist JB Meijers) en drie achtergrondzangeressen begonnen ze met ‘Ren Lenny Ren’. Om daarna gelijk door te pakken met hun doorbraakhit ‘Niet of Nooit Geweest’ en ‘Laat Me Slapen’. Ook ‘Schoolplein’ en ‘Verkeerd Verbonden’ (beiden zijn nooit hits geweest) werden onthaald als grote hits.
Door Paul en Thomas werd vervolgens gegrapt dat ze ook wat nummers moesten doen waar het publiek niet om had gevraagd. Thomas grapte dat hij zelf bij dit soort nummers bij concerten van andere artiesten naar de bar ging. ‘Maar de inkomsten van de drank gaan niet naar ons, dus blijf maar gewoon staan.’ Nog altijd zijn ze dus nooit te beroerd om ook zichzelf op de hak te nemen. Wat ook bleek uit het speciaal opgenomen filmpje waarin ze als bejaarden terugblikken vanuit 2057 naar 2027. Of nadat ze ‘Kapitein Deel II’ in de originele versie hadden gespeeld, en niet in de remakeversie ‘CD van jou’ waarmee ze samen met Ronnie Flex eerder dit jaar weer een hit scoorden. Flex was de vorige twee avonden erbij geweest op het podium. ‘Maar omdat hij nu een nummer-1-hit heeft, wil hij niet meer met ons op het podium staan’, grapte Paul de Munnik. Het maakte deze avond niet uit, want deze remake is niet bepaald een toevoeging aan de al bestaande versie.
Toen ze zichzelf nogmaals op de hak namen door, bewust van hun leeftijd, mededeelden dat ze ook nieuwe nummers gingen spelen, zei Thomas dat ze het publiek tegemoet waren gekomen door daarom maar een half nieuw album uit te brengen. Waarbij in ‘File Lied’ overigens wel subtiel passages van popklassiekers (zoals o.a. ‘Life in the Fast Lane’ van Eagles of ‘Walk On The Wild Side’ van Lou Reed) waren verwerkt.
Maar toch waren het, zoals ze zelf al toegaven, de klassiekers die de meeste bijval kregen. Zo werden ‘Lopen Tot De Zon Opkomt’ en de Jacques Brel-cover ‘De Stad Amsterdam’ uit volle borst meegezongen, en werden ‘Als Het Vuur Gedoofd Is’ en ‘Het Regent Zonnestralen’ als stadionhits onthaald. Ook hier kwam de relativatie om de hoek kijken toen Thomas vertelde dat ze hoofdpersonage Herman als een 43-jarige man al heel oud vonden toen zd het nummer schreven, maar dat hij zelf inmiddels al 16 jaar die leeftijd is gepasseerd.
Opvallend is dat Acda en De Munnik inmiddels niet alleen grotere zalen als een Ziggo Dome (en straks het Olympisch Stadion) weten te vullen, maar dat hun publiek inmiddels ook uit meerdere generaties bestaat. Zoals ze het zelf omschreven als de ‘achterbank-generatie’ die via hun ouders hun muziek meekregen zijn inmiddels bij hun concerten vertegenwoordigd naast de generatie die jong waren toen ze in de jaren ‘90 doorbraken. Thomas vroeg ze om hun kinderen en toekomstige kleinkinderen straks ook naar hun concerten mee te nemen. Deze avond bewezen ze nog lang niet uitgespeeld te zijn en waarschijnlijk nog wel een aantal decennia mee te kunnen.