Victoria Monét bouwde haar reputatie eerst achter de schermen, als songwriter voor onder anderen Ariana Grande, Fifth Harmony en Nas, voordat ze zelf het middelpunt van het podium opzocht. Die weg via de coulissen verklaart veel van haar vakmanschap. Met ‘Jaguar II’ uit 2023 won ze drie Grammy Awards, waaronder die voor Beste R&B Album, en nu keert ze terug met ‘Frequency of Love’, haar eerste volledige studioalbum sinds die doorbraak.
Het album, geschreven onder uitvoerend producentschap van Camper, weeft klassieke R&B samen met de romantiek van oude Hollywoodfilms en de energie van de dansvloer. Die combinatie klinkt meteen overtuigend in de aanloopsingle ‘Reach Out’, geproduceerd door Kaytranada en D’Mile, waarin Monét een voormalige geliefde smeekt de spanning tussen hen eindelijk te doorbreken. Het is een track met een warme, jaren negentig geïnspireerde souplesse, geschraagd door een subtiele housebeat die de zangeres nooit overschreeuwt.
De eerdere single ‘Let Me’ bereikte de eerste plek in de Amerikaanse Adult R&B Airplay lijst, en het is duidelijk waarom. Monét weet emotie te combineren met een strak geproduceerd arrangement, iets wat door het hele album loopt. Op ‘Juicy’ toont ze zich speelser, met een knipoog naar funk uit de jaren zeventig, terwijl ze op ingetogener nummers haar stem meer ruimte geeft om te ademen in plaats van te imponeren met vocale capriolen.
Wat ‘Frequency of Love’ onderscheidt van veel hedendaagse R&B is de filmische souplesse waarmee alles is opgebouwd. Er schuilt een zekere elegantie in de arrangementen, alsof elk nummer is gestileerd als een scène uit een romantische film. Dat verraadt de hand van een songwriter die weet hoe je een verhaal in verzen vertelt, zonder dat het geforceerd aanvoelt. Tegelijk blijft er, met tweeëntwintig nummers, ruimte voor wisselvalligheid. Niet elk lied heeft evenveel te vertellen, en soms glijdt de plaat wat te gemakkelijk langs je oren, zonder een blijvende afdruk achter te laten.
Toch overheerst de indruk van een artieste die precies weet wie ze wil zijn. Monét klinkt zelfverzekerd zonder arrogant te worden, sensueel zonder in clichés te vervallen. De invloed van klassieke soul is voelbaar, maar nooit als nostalgische verkleedpartij, eerder als fundament waarop ze haar eigen, hedendaagse geluid bouwt.
‘Frequency of Love’ bevestigt vooral dat Victoria Monét niet langer de songwriter is die op de achtergrond blijft. Ze is uitgegroeid tot een artieste die haar eigen verhaal vertelt, met de romantiek en souplesse die haar werk al die jaren kenmerkten, en die nu eindelijk voluit in het licht mag schitteren. (8/10) (Lovett Music/RCA Records)