Pater Moeskroen is terug. Inmiddels al enkele jaren niet meer met de bekende zanger Marcel Sophie, die naar Engeland emigreerde. De overige Paters vonden die emigratie reden voor een verkenningstocht, en als echte bourgondiërs zichten zij naar het Zuiden; België. Logisch, maar een beetje laat wellicht, aangezien de band al in 1991 de underground-hit ‘Reservebelg’ opnamen
De feelgood-folkband zit volgens eigen zeggen in een identiteitscrisis. De geneugten van de wielersport, trappisten en friet met zure mayo hebben bij de heren van Pater Moeskroen een vurige wens los gemaakt; Belg worden! Mar waren ze dat niet al, want de naam Pater Moeskroen is bedacht toen de oprichters van de band in het Belgische Moeskroen verbleven.
Qua muziek zijn de Paters altijd Belg geweest. Een inburgeringscursus, zoals gepoogd in de show, zou feitelijk niet nodig zijn geweest. Op z’n Vlaams (‘Niet zeuren maar spelen’) startte de band ooit met maar 2 korte repetities vooraf. Lekker zoals het hoort met muziek, en die frivoliteit is gebleven.
Pater Moeskroen stond in IJsselstein, tijdens de première van hun nieuwe tour, wederom op het podium met muziek voorop. Geen strak ingestudeerde danspasjes à la Riverdance, geen strakke accoordenschema’s waarbij het meer lijkt op een afgespeelde cd. Nee, Pater Moeskroen speelde gewoon op zn Pater’s: lang leve de lol. En dat werd wederom gewaardeerd.
De band is door de jaren heen altijd die vriendenband gebleven, ook al zat er dinsdagavond uiteindelijk nog maar één oorspronkelijke Pater in de band. Toch was het de vrolijkheid die troef was en dat vertaalde zich in een afterparty die in de foyer tussen de niet geestelijken plaats vond.
Pater Moeskroen Trok in Ijsselstein veel publiek, dat door het plotselinge winterweer vroeg van huis was moeten vertrekken. Een gezellige foyer voor de show zorgde dan ook al voor gezelligheid vooraf. Die gezelligheid ging nog lang door na de show, een traditie die ze absoluut vaker zouden mogen aanhangen. Bourgondische gezelligheid, want reservebelgen? Dat zijn ze zeker!
Foto’s (c) Gwendolyne van Erp
