Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    woensdag, februari 4
    Trending
    • Pablo van de Poel schiet op de verkeerde vijand
    • OGENE ontdekte muzikale speeltuin met ‘Garden of Hera’-tour in Het Park
    • Three Dog Night oprichter Chuck Negron overleden
    • Zara Larsson, Bring Me The Horizon en Sef naar Sziget
    • Metropole Orkest als kloppend hart van Vitor Araújo’s ‘TORÓ’
    • Belgische jazz in intieme clubsfeer bij VOLTA tijdens Brossella
    • Fresku & Metropole Orkest gaan samen op tournee met nieuwe EP
    • Bertolf & Nomden – All Good Things
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Carl Verheyen – Alone
    CD Recensie

    Carl Verheyen – Alone

    By Eric Campfens22 april 2015

    Een gitarist die zich op het gebied van meerdere muziekstijlen uitstekend staande weet te houden is de Amerikaan Carl Verheyen. Of het nu rock, blues, jazz of akoestische ballads betreft, hij weet altijd het beste uit zijn gitaar te halen. Niet voor niets is hij al jarenlang lid van Supertramp, maar ook als studiomuzikant, soloartiest en gitaarleraar aan het Thornton School of Music in Californië heeft hij een bestendige reputatie opgebouwd.

    Ik noemde al de akoestische ballads en met Alone heeft Verheyen zijn tweede album met akoestisch instrumentaal solowerk uitgebracht na het in 2001 verschenen Solo Guitar Improvisations. Het betreffen hier dertien covers en een eigen song. Ook op dit album komt de veelzijdigheid van hem naar voren. Of het nu de pure blues is in ‘Good Morning Judge’, een filmklassieker met ‘Over The Rainbow’, bewerking van songs van de Beatles, Elton John of Mark Knopfler, de man heeft alles in zijn vingers. Bovendien heeft hij het talent om de songs zodanig te interpreteren dat ze soms moeilijk herkenbaar zijn.

    Kortom, een heel mooi album met prachtige gitaarmuziek.

    (8/10)(Cranktone Entertainment)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleMaxazine tipt!: Jon Allen in Melkweg Amsterdam
    Next Article Beth Hart bang voor succes en geluk

    Related Posts

    Bertolf & Nomden – All Good Things

    Album recensie overzicht: Ryan Adams, Cast en meer

    Album recensie overzicht: The Molotovs, Only the Poets en meer

    Danny Bryant – Nothing Left Behind

    Michael League, Pedrito Martínez & Antonio Sánchez – Elipsis

    Souad Massi – Zagate


    RSS Muzikantenbank
    • Vokal aranıyor ✨
    • Zangeres zoekt nieuwe proffesionele uitdaging
    • Rock metal band zoekt zanger/es
    • Italiaanse band zoekt bassist (Noord-Holland) (Zaanstad)
    • Coverband NoSense zoekt toetsenist(e)
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.