Pop oncerten die ’s middags beginnen zijn een uitzondering. Zo ook voor Sander en Arnout van Tangerine, die zich snel herstellen na een “Goedenavond Deventer” het publiek nog snel met een welgemeende “Goedemiddag” begroeten. De toer ‘Move On’, vernoemd naar hun nieuwste LP en CD, brengt Tangerine in Deventer; Ze treden voor de eerste keer op in het Burgerweeshuis. Het aanpalende cafe had men al eens van binnen gezien en als stageplek gehad, maar na het succes op tv in ‘De Wereld Draait Door’ is het hoofdpodium nu hun terrein in het volle Burgerweeshuis.
Hoe gaat een volledig concert uitpakken vraag je je stiekem toch af. Immers DWDD geeft aan artiesten amper 2 minuten de tijd om zich te profileren; bang dat ze zijn dat de kijker verder zapt. Bij het folkduo Tangerine kan ik me niet betrappen op het voorgevoel dat dit ook naar 3 nummers wel eens een herhaling van zetten zou kunnen worden, waarna het slaapverwekkend wordt. Niets is echter minder waar; De citrusvrucht perst er een dynamische show uit die van ontroerend akoestisch tot elektrisch rockend gaat.
Afwisseling was troef in het Burgerweeshuis. Startend als duo met ‘never to remain’ kwamen Arnout met hoed en Sander met houthakkersblouse het podium op. Tijdens ‘Lucia’ werden ze aangevuld met hun band, bestaande uit drums, bas en hammondorgel. Sander bespeelt afwisselend de akoestische gitaar maar weet ook met een aantal elektrische gitaren de spanningsboog hoog te houden. Support act Max Meser speelt mee als de band de coulissen in gaat en het prachtige ‘no recall’ de afsluiting is van een 3 tal akoestische nummers.
Liedjes over Tokkel de zwerver uit Assen (een ontroerende sfeerschets van het bestaan van Robert de zwerver) tot vrolijke meefluitliedjes zoals ‘it’s allright’ dat uit cafe de Heks klinkt. Het publiek luistert dan ook ademinhoudend. Een perfecte dynamiek van zacht en hard; waarbij het opvalt dat het publiek muisstil is en zelfs het zachte geklik van fotocamera’s hoorbaar is. Wat een eerbied voor de band die dat zeker verdiend. Folk is springlevend en Arnout gaat af en toe springend op het podium te keer. Toppers van de matinee-voorstelling zijn ‘Seek & Sigh’ en het afsluitende rockende ‘Move on John’.
Het nummer dat alles heeft wat Tangerine te bieden heeft betreft ‘Life falls down’. Daar zit alles in wat Tangerine tot een onweerstaanbare vrucht maakt. Prachtige harmonieën, verstilde momenten en dynamische bruggen/coupletten die warmte geven zitten in deze perfecte song. In de toegift komt Bob Dylan nog even voorbij met ‘Blowin in the wind’ en als met ‘motion of light’ het doek sluit, komt er maar een gedachte bij me op. Het concert is veel te snel voorbij; Het is amper avond. 18 Nummers folk waarbij je eigenlijk op de repeat knop zou willen drukken. Maar helaas, ‘move on’ is het thema. Gelukkig is de toer nog niet ten einde en wacht de liefhebbers volgende jaar al weer een theatertour.
