Op vrijdag 9 en zaterdag 10 mei staat poppodium Paradiso in het teken van London Calling, een festival met Engelstalige bands, voorheen alleen uit Groot Brittannië, maar inmiddels is het festival uitgegroeid met bands uit o.a. Amerika en ver daarbuiten. Bands die in het verleden in Paradiso op London Calling hebben gestaan, zijn zeker niet de minste bands: onder andere Bloc Party, Blur, The Kooks, Placebo en The Libertines. Een festival dus waar bands te ontdekken die over een paar jaar groot(s) zullen zijn.
Vrijdag 9 mei begint de avond met Happyness, een lo-fi rockband uit Zuid Londen, met melancholische downtempo geluiden, bestaande uit Jonny Allan, Benji Compston en Ashley Cooper. Ze hebben op dit moment alleen nog een EP uit (‘It’s On You’), en worden in Engeland gezien als een van de beloftes van 2014. Zelf zie ik deze belofte minder, en ben ik meer gecharmeerd van de band San Fermin van componist en songwriter Ellis Ludwig-Leone. Hij staat met 7 andere bandleden op het podium om hun orkestrale pop ten gehore te brengen. Violen en een trompet zijn het gevolg, onder andere bij het mooie lied ‘Sonsick’, gezongen door zangeres Rae Cassidy en zanger Allen Tate. Andere songs hebben meer onverwachte muzikale wendingen in zich.
Na een groephug in de coulissen verschijnen de leden van de Australische band The Trouble with Templeton op het podium in de grote zaal. Popmuziek gemengd met elektronische geluiden, overgoten met de stemmen van gitarist en leadzanger Thomas Calder en toetseniste Betty Yeowart. Hun eerste EP komt 12 mei uit in Europa, iets om in de gaten te houden. Het Canadese Folly and the Hunter speelt folk-nummers van hun debuutalbum ‘Tragic Care’ maar weet de zaal live niet in haar greep te houden. Jammer, want het studioalbum klinkt vol en zeer divers.
De avond begint wat mij betreft echt bij het optreden van Hospitality, een New Yorkse band met zangeres Amber Papini. Een typisch Brits accent bij een New Yorkse is apart, en de muziek is een mix van Indie en catchy popsongs. Zangeres Ellie Rowsell van de Londense band Wolf Alice neemt ons verder mee op de Engelstalige muziekreis, met het heldere en sprankelende ‘Blush’. De zaal komt los als de song ‘She’ gespeeld wordt, een uptempo song met grunge-invloeden, waarmee de volgende band ook wel raad weet: Menace Beach (vernoemd naar een oude Nintendo videogame). Een zogenoemde superband waarvan de leden uit allerlei hedendaagse Indiebands komen, zoals Komakino en Department M. Met de songs ‘Taste like Medicine’ en ‘Drop Outs’ kun je maar één ding: dansen!
Voor mij eindigt de avond met Jungle, door de BBC geplaatst op hun lijst ‘Sound of 2014’. Wat volkomen terecht is, wat een band: de combinatie van wereldse groovy muziek en postpunk is geweldig. De zangers gaan door het leven als T. en J. en veel meer komen we ook niet van ze te weten tijdens het optreden (naast de muziek die ze maken). Naast Hospitality en Wolf Alice is Jungle het hoogtepunt van deze eerste dag London Calling!
