Als aankondiging stond er “Haar stemgeluid laat zich het beste definiëren als een mix tussen Joss Stone, Sharon Jones en Anastacia” wat een flinke verwachting oproept, ben benieuwd of ze dat kan waarmaken! Er waren zo’n 150 mensen afgekomen op deze nog relatief onbekende zangeres. De gasten van een Abraham feestje sloten ook nog aan waardoor het lekker gevuld was.
Het openingsnummer is ‘Spin Around’, een mooi gedoseerde song. Daarna haar nieuwe single ‘You don’t love me. Alles moet je met een knipoog nemen zegt ze. Een lekker nummer waarin je wordt meegezogen, mooi aangevuld door de 3-leden tellende blazerssectie. Dan wat gas terug met ‘Open End’, wat de diversiteit van June Noa laat horen. Het meer funky nummer ‘Get the fuck out (of my life)’ begint June a capella waarna haar band invalt. Volgende nummer is dit het nou? ‘If I ever Leave You’, een mooie ballade die dan toch weer uitmond in een powersong. Jammer, zo wordt alles uptempo en wordt het zo een muzikale brei waardoor de nummers niet optimaal tot zijn recht komen. Bij het ouder worden merk je dat de clichés kloppen: ‘You can’t make somebody love you if You don’t love yourself’. Zoveel wijsheid van een jong iemand. Nog even voor de pauze een lang zal ze leven voor de jarigen. twee 50-jarigen en een 40’er. Door de feestvierders die bovenin stonden was het daar best rumoerig daar en lag de aandacht meer op het bier en het met elkaar kletsen dan bij de muziek.
Na de break begint de band zonder de zangeres met een instrumentaal nummer, weer lekker funky. Er volgden nog een aantal persoonlijke nummers. Liefst terug naar bed wanneer de week weer begint op maandag naar de ‘Sweat Dreams’. Hierna volgt ‘Where are the days’, een lieflijk nummer. Bij ‘High heels’ ging het publiek eindelijk los en deed lekker mee. ‘Thank You’ gaat over hoe klotedingen je inspiratie kunnen zijn. De set wordt toepasselijk afgesloten met ‘Show is Over’ en een groot applaus van het publiek. Met een volle setlist van maar liefst 20 nummers was het een avondvullend programma geworden. Iets wat me opviel, alles klinkt erg lieflijk en helder en vergelijkbaar, ik mis een beetje een rouwe stem. Misschien is het allemaal te perfect gezongen? Ik vond het een gezellige avond, niet een waar de spetters vanaf vlogen.
