Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    donderdag, november 19
    Trending
    • Estopa – La Maketa
    • OGENE op clubtour in voorjaar 2027
    • Chris Corcoran Band – The Burner
    • KPop Demon Hunters Golden World Tour naar Brussel
    • Kneecap verandert 013 in een politieke rave
    • Good Charlotte brengt 15 jaar aan fans samen in de AFAS
    • Muziek luisteren in eigen huis: van vinyl tot streaming, de mogelijkheden zijn eindeloos
    • Desperate Journalist – Gilding the Lily
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Estopa – La Maketa
    CD Recensie

    Estopa – La Maketa

    By Alejandro Garcia López19 november 2026

    Soms is de mooiste stap vooruit een stap terug. Estopa, het broederduo uit Cornellà de Llobregat, kijkt met ‘La Maketa’ naar de cassette waarmee alles begon. Het resultaat is een dubbelalbum dat ruikt naar repetitiehok en rokerige zomeravonden, maar dat toch klinkt met het zelfvertrouwen van een band die al ruim een kwart eeuw meedraait.

    Wie Estopa kent, kent de verhaallijn. David en José Muñoz kwamen op uit een Catalaanse arbeiderswijk, schreven liedjes naast hun werk bij de autofabriek SEAT en gaven hun band een naam naar de aansporing van hun baas aan de lopende band. Hun debuut uit 1999 sloeg in als een bom, met ‘La raja de tu falda’ als onvergetelijk handelsmerk, gevolgd door ‘Destrangis’ in 2001. Hun mengeling van rumba, flamenco, pop en rock is sindsdien een eigen genre geworden. Onlangs verscheen nog ‘Estopía’ uit 2024. Nu kijken ze naar de demo van 1997, die zonder officiële release zoveel handen passeerde dat hij bijna legendarisch werd.

    Het eerste album bevat tien opnamen, vandaag door de broers zelf geproduceerd. Zeven nummers stonden al op de oude demo maar zijn nooit eerder officieel verschenen, drie andere liedjes werden destijds helemaal niet opgenomen. Het tweede album brengt de originele opnamen uit 1997 voor het eerst officieel naar buiten. Dat is een gebaar dat vooral de trouwe luisteraars zal ontroeren, al maakt het ook nieuwsgierig wie de band alleen kent van het latere werk.

    De single ‘Bicho raro’ is daarvan een mooi uithangbord. Het nummer ontstond ooit samen met een vriend, Antonio, die nu eindelijk als medeauteur wordt genoemd. Dat getuigt van de warmte die Estopa altijd heeft uitgestraald. Het lied klinkt los en guitig, met een ritme dat je zonder nadenken meeneemt. ‘Sentir diferente’ gaat een stap rustiger, met een melodie die zich zachtjes nestelt. Titels als ‘La cosa está mu mala’, ‘Incendio’ en ‘Me irrito’ beloven humor en dat wordt waargemaakt, want de broers hebben hun ruwe charme niet verloren, alleen wat stevigere schoenen aangetrokken.

    Bijzonder is de manier waarop het album is opgenomen. De muzikanten speelden tegelijk op het dak van een hotel in Barcelona, wat een ongedwongen, levendige sfeer oplevert. Elk nummer kreeg een eigen video van dat proces. Dat past bij een plaat die niet perfect wil zijn, maar echt.

    Natuurlijk zit er een grens aan deze aanpak. Een album dat zoveel steunt op nostalgie loopt het risico vooral de vertrouwde gemoederen te bedienen, en wie op zoek is naar vernieuwing, vindt die hier niet. De oude opnamen op het tweede album zijn eerder een document dan een luistervoer voor elke dag.

    Toch overheerst het plezier. ‘La Maketa’ is een liefdesbrief aan de beginjaren, geschreven met een lichte hand en een grote glimlach. Estopa laat horen dat je je wortels kunt eren zonder stil te staan. Een album om in één keer door te luisteren en daarna met een tevreden zucht weer bij het begin te beginnen. (8/10) (Sony Music)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleOGENE op clubtour in voorjaar 2027

    Related Posts

    Chris Corcoran Band – The Burner

    Desperate Journalist – Gilding the Lily

    Down – Volume V

    Suicide Silence – Graceless

    Peter Ward – Hanging On To The Blues

    The Hurricane Party – Storms


    RSS feed: Muzikantenbank Muzikantenbank
    • Gitarist gezocht
    • Toetsenist gezocht
    • Coverband Musicforfun zoekt bassist
    • Baron BluesRock Band zoekt Drummer - Amersfoort
    • Drummer zoekt band
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.