Het heeft maar liefst zestien jaar geduurd voordat Duncan Maitland met de opvolger kwam van zijn solodebuut ‘Lullabies For the 21st Century’. De Ierse singer-songwriter en voormalig lid van de popgroep Picturehouse kent het klappen van de zweep in de muziekindustrie door en door. In de tussentijd zat hij absoluut niet stil en werkte hij aan tal van projecten en samenwerkingen, maar zijn eigen werk bleef toch wat op de achtergrond liggen. Met ‘Chamberling’ keert hij op dertig oktober eindelijk weer terug op het voorste plan met een verse plaat vol avontuurlijke popmuziek.
Het album opent heel aangenaam met de single ‘Dummy’, een nummer dat meteen laat horen waar de kracht van Maitland ligt. De melodieën zijn rijk en doordacht, met sprankelende gitaren en een hele mooie klassieke opbouw die meteen herinneringen oproept aan fijne psych-pop uit de late jaren zestig. Tracks als ‘Hand On Heart’ en ‘Alien Train’ houden die fijne flow moeiteloos vast, waarin akoestische lagen heel natuurlijk worden afgewisseld met verrassende harmonies en subtiele blazers. In het zachtere nummer ‘Cry Again’ zoekt hij juist meer de intieme verdieping op en laat hij een breekbare kant horen die binnen het geheel heel sterk werkt.
Verderop op de plaat valt het op hoe strak en coherent het songwriterstalent van Maitland eigenlijk is gebleven. Nummers zoals ‘Golden Days’ en ‘Up In The Air’ hebben een heerlijke retrovibe, maar klinken door de heldere productie nergens belegen of stoffig. Het is overduidelijk het werk van een muzikant die maalt om ambacht en arrangementen, en die precies weet hoe je een song moet laten ademen zonder het vol te proppen met overbodige rommel. Niet elk nummer schiet even hoog te plaatse, maar zwakke steken of echte vullers zijn er nergens op dit schijfje te bespeuren.
De algehele productie is zeer transparant en geeft alle fijne details in de instrumentatie de nodige ruimte. ‘Chamberling’ is simpelweg een uitstekend en ontzettend verzorgd popalbum geworden dat laat zien dat goed werk soms simpelweg wat tijd nodig heeft. Voor liefhebbers van ambachtelijke melodieuze pop met een vleugje weemoed is dit een absolute aanrader die niet ongemerkt voorbij mag gaan. (8/10) (Dimple Discs)