Iedere week komen er tientallen nieuwe albums binnen op de redactie van Maxazine. Veel te veel om ze allemaal te beluisteren, laat staan te recenseren. Iedere dag één recensie zorgt ervoor dat er te veel albums achterblijven. En dat is zonde. Daarom plaatsen we vandaag een overzicht van albums die op de redactie binnenkomen in korte recensies.
And Then We Kiss… – Anthony Strong
Mocht het door de coverfoto nog niet duidelijk zijn, dan zijn een paar noten van de openingstrack ‘Some Enchanted Evening’ voldoende om te weten dat we hier met ouderwetse crooner te maken hebben. Hoewel de beste man al in 2009 debuteerde en in thuisland Engeland een graag geziene gast is in opname- en tv-studio’s, geniet Strong buiten de UK nauwelijks enige bekendheid. Dit album moet daar verandering in gaan brengen en dat doet Strong met een beproefd recept, namelijk met standards uit de Great American Songbook en Broadway-klassiekers. Groot gemaakt door Sinatra, als genre opnieuw gedefinieerd door Bublé en nu dus dit ‘And Then We Kiss’ van Anthony Strong, bijgestaan door een kloek orkest. Het geheel gaat als romige boter door de gehoorgang, want het moet gezegd: Strong beschikt over een fraai stemgeluid waarbij het eigenlijk niet uitmaakt of hij Hammerstein II en Porter vertolkt of een boodschappenlijstje oplepelt. Job well done, heet het dan. Alleen: had het gehouden bij die standards. De crooner-cover van de Chicago-classic ‘If You Leave Me Now’, in duet met de Franse jazz-zangeres Pamina Beroff, had achterwege mogen blijven. (Jeroen Mulder) (7/10) (Guaranteed! Records)
Finsterforst – Still
Finsterforst bestaat ruim 20 jaar. Een stukje uit de persinfo luidt: “Verpletterende zwaarte ontmoet uitgestrekte, filmische sferen. Monumentale arrangementen dragen zowel een gevoel van intimiteit als van grootsheid in zich”. Dat klinkt veelbelovend! De diversiteit in zang en muziek is al in de openingstrack aanwezig. Cleane zang, grunts en koorzang worden afgewisseld, de instrumentale mengelingen/wendingen zijn bijzonder. De opbouw van de nummers is goed, maar de contrasten tussen licht/zwaar, luid/zacht hadden groter mogen zijn. De verschillen tussen intimiteit en grootsheid zijn dus kleiner dan verwacht. Daarnaast missen de orkestrale elementen net de warmte om het geheel naar een hoger niveau te tillen. Toch heeft ieder nummer verrassende elementen. De verhouding tussen ritme en melodie; en tussen metal en folk in bijvoorbeeld ’Im Wind’ is mooi. ‘Leere’ is een goede epic van ruim 24 minuten! Gevolgd door twee (gedurfde) covers. Finsterforst laat een eigen weidsheid in de heavy metal horen, met een eigen manier van mixen, galm en geluidseffecten. Hoewel ‘Still’ misschien niet aan alle verwachtingen voldoet, is het duidelijk dat de tracks met zorg gecomponeerd zijn. (Esther Kessel-Tamerus) (7/10) ( AOP Records)
Chris Caffery – Pins And Needles
Chris Caffery is een Amerikaanse heavymetal-gitarist en songwriter die vooral bekend is als gitarist van Savatage Trans-Siberian Orchestra(TSO). In 2004 start hij zijn solocarrière met het album ‘Faces’. De albums ‘Pins And Needles’ en enkele weken later het debuut ‘Faces’ worden nu opnieuw uitgebracht door platenmaatschappij Metalville. Bij het uitbrengen van oude albums in een vernieuwde re-issue kan het kwartje 2 kanten opvallen. Of het is de moeite waard voor de fan om tot aanschaf over te gaan of de re-issue voegt weinig tot niets toe aan het origineel. In het geval van ‘Pins And Needles’ is duidelijk het eerste het geval. Het origineel uit 2007 is al jarenlang uitverkocht(out of print) en wordt op platforms als Discogs voor belachelijk hoge prijzen te koop aangeboden. Met deze re-issue kan het grote publiek dit album weer aanschaffen voor een betaalbare prijs. Verder zijn de verpakking en het artwork aangepast en is de 2026-versie uitgebracht als een CD-Digipak met aangepast artwork. Het grootste verschil is het ontbreken van het nummer ‘It’s S.A.D.’ De reden is dat hij dit nummer destijds schreef over een specifieke negatieve situatie in zijn leven en deze niet wilde herkauwen. In plaats van ‘It’s S.A.D.’ Staat er een bonustrack op, namelijk een alternatieve versie van ‘The Time’. (Ad Keepers) (8/10) (Metalville)
Ariana Grande – Petal
Met ‘Petal’ kiest Ariana Grande voor een album waarin verfijnde pop en R&B opnieuw samenkomen. De plaat volgt op haar eerdere werk waarin persoonlijke thema’s, vocale veelzijdigheid en zorgvuldig opgebouwde producties centraal stonden. Grande richt zich niet op een grote stijlbreuk, maar op het verder uitwerken van een geluid waarin haar stem de belangrijkste rol speelt. De nummers bewegen tussen intieme momenten en ruim opgezette popproducties, waarbij elektronische elementen en warme arrangementen elkaar aanvullen. De kracht van het album zit vooral in de manier waarop Grande emoties subtiel weet over te brengen zonder dat de productie de aandacht opeist. De teksten sluiten aan bij thema’s als verandering, zelfreflectie en relaties, waardoor ‘Petal’ als een samenhangend geheel klinkt. Soms blijft de muzikale aanpak dicht bij wat Grande eerder heeft laten horen, waardoor niet ieder moment even verrassend is. Toch overtuigt het album door de sterke zang, de consistente productie en de duidelijke artistieke lijn. ‘Petal’ is een verzorgde popplaat die laat horen dat Ariana Grande haar plaats binnen de hedendaagse muziek nog altijd stevig inneemt. (William Brown) (8/10) (Republic Records)
Shaboozey – The Outlaw Cherie Lee & Other Western Tales
Met ‘The Outlaw Cherie Lee & Other Western Tales’ presenteert Shaboozey een album waarin country, hiphop en moderne Americana samenkomen binnen een duidelijk uitgewerkt verhaal. De plaat bouwt voort op de interesse van de artiest in het combineren van verschillende muzikale werelden, maar kiest dit keer nadrukkelijk voor een filmische sfeer met invloeden uit het westernverleden. De productie wisselt gitaren, ritmes en elektronische details af zonder dat de verschillende stijlen elkaar in de weg zitten. Shaboozey gebruikt zijn kenmerkende stemgeluid om de nummers een ontspannen maar karaktervolle uitstraling te geven. Het album draait niet alleen om losse nummers, maar vooral om de samenhang tussen de verhalen en de sfeer die door de hele plaat aanwezig blijft. De combinatie van traditionele elementen en hedendaagse invloeden zorgt voor een eigen geluid dat herkenbaar blijft. Op sommige momenten had de uitwerking iets scherper mogen zijn, waardoor enkele nummers minder sterk blijven hangen dan de beste momenten. Toch is ‘The Outlaw Cherie Lee & Other Western Tales’ een overtuigende plaat waarin Shaboozey zijn muzikale richting verder vormgeeft. (Daniel Harris) (8/10) (EMPIRE)
