Het helpt als je als muzikant afstamt van een familie die al behoorlijk wat heeft betekend in de muziek. Vader Andy Johns was geluidstechnicus die heeft samengewerkt met The Rolling Stones en Eric Clapton. Moeder Paula Boyd is de zus van Pattie Boyd, waardoor Eric Clapton, George Harrison en Mick Fleetwood zijn ooms zijn. Een andere oom, Glyn Johns, is producer voor o.m. The Who, Led Zeppelin, Clapton, Steve Miller. Mocht dat de enige verdienste zijn voor Will Johns, dan zou ik geen stukje tekst aan hem hebben gewijd, maar gelukkig kan de goede man zelf ook nog wat. De uit het Britse Bristol stammende Johns is daarnaast nog een uitstekende gitarist en zanger, die inmiddels een behoorlijke carrière heeft weten op te bouwen. Na jarenlang als veelgezocht sessiemuzikant te hebben gewerkt en in diverse bands te hebben gespeeld, verscheen in 2013 zijn eerste soloalbum ‘Hooks & Lines’.
Na vijf succesvolle albums, optredens over de hele wereld met artiesten als oom Clapton, Buddy Guy, Steve Winwood, Ronnie Wood en Roger Waters om er maar een paar te noemen, verschijnt nu zijn zesde album, getiteld ‘On Top Of The World’. De inspiratie voor de titel was een reis rond de wereld en de hoesfoto is genomen op een bergtop in Guatemala. Op het album staan tien nummers, waarvan vier door Johns zelf zijn geschreven. De overige zes zijn fraaie covers in een geheel eigen uitvoering. Hoewel hij van oorsprong een bluesgitarist is, is Johns niet bang om over de rand van zijn bordje te kijken.
De basis van het album is onmiskenbaar blues en invloeden uit India en Rusland, en soul en funk weten het geheel op een hoger plan te brengen. Het begin wordt gevormd door de aloude, in 1930 door de Mississippi Sheiks opgenomen, ‘Sitting On Top Of The World’. Andere covers zijn onder meer Muddy Waters’ ‘Mannish Boy’ en het met Tomiko Dixon gezongen ‘Spoonful’, dat door haar opa Willie Dixon is geschreven.
Bijzonder zijn ‘Move It’ met de Indiase zangeres Amritha Rajan, die zich heeft gespecialiseerd in de zogenaamde carnatische zangstijl uit Zuid-India, en ‘On My Back’ met medewerking van Onye, een Russische folkband. De medewerking van beiden geeft de nummers een interessante laag. Andere nummers die een bijzondere vermelding verdienen zijn het vlotte ‘Moondog’, waar Will’s zoon Charlie zijn debuut maakt, en het funky ‘The Last Time’ met vlijmscherp gitaarwerk van Will. Mede door de invloeden van andere muzikale stijlen is ‘On Top Of The World’ naar mijn mening een topalbum geworden. Grote klasse. (9/10) (Eigen productie)