Terwijl de gloeiende zon langzaam achter Paleis Soestdijk verdween, maakte Royal Park Live zich zaterdagavond klaar voor wereldster James Arthur. De zonnebrillen en waaiers waren ruim aanwezig, evenals het enthousiasme in het publiek.
Om het publiek op te warmen was daar Gavin James. Deze Ierse zanger, vooral bekend van hit ‘Nervous’ was een goeie opener. De muziek kwam in de buurt van de muziek van de hoofdact, alleen lukte het hem niet per se om het publiek mee te krijgen in zijn act.
Waar dat in eerste instantie een soort Royal Park Live-vloek bleek te zijn was tijdens de eerste noten van ‘Water’. Voor de diehard fans betekende dit maar één ding: James Arthur zou ieder moment het podium betreden.
Hij leek er zelf ook behoorlijk van te balen dat het publiek niet extreem enthousiast meedeed. Hij hoopte dat dit met de inzet van ‘Impossible’, één van zijn bekendste nummers, zou veranderen. En dat deed het.
De handen gingen in de lucht, de keeltjes werden geschraapt en het publiek zong uit volle borst mee. Nu was het voor hem nog hopen dat het publiek deze energie vast zou houden.
Het lijkt een algehele vloek op de shows van de Brit in Nederland. Tijdens zijn show in TivoliVredenburg in 2024 en zijn show in de Ziggo Dome in 2025 leek het publiek ook alleen echt enthousiast te zijn tijdens een handjevol nummers. Waar dat aan zou kunnen liggen is onduidelijk, de energie van Arthur op het podium ontbreekt het in ieder geval niet aan.
Tijdens ‘Sermon’, ‘Can I Be Him’, ‘Rewrite The Stars’ en ‘Car’s Outside’ bleek direct dat de toeschouwers deze nummers wel goed kennen en zelfs de mensen die verderop zaten te picknicken besloten toch even bij het podium te gaan kijken.
‘Car’s Outside’ werd extra emotioneel beladen doordat James en de band het nummer opdroegen aan hun oude tourbuschauffeur Wayne Calverley. Het was mooi om te zien dat ook binnen de band de emotie goed voelbaar was.
Arthur besloot de diehard fans te trakteren op een medley vol oude, minder bekende nummers. Hierin kwamen ‘Certain Things’, ‘Safe Inside’, ‘Quite Miss Home’ en ‘A Year Ago’ voor. Op het einde van de medley hield de microfoon ermee op, maar de fans wisten het keurig voor hem af te maken.
Om gelijk de emotionele trend door te pakken, zette hij ‘Naked’ in. Dit nummer voelde het hele publiek door merg en been gaan en er werd niet eens meegezongen maar meegeschreeuwd.
Na ‘ADHD’, een nummer van zijn laatste album ‘Pisces’, kondigde hij de komst van een zogeheten nieuwe era aan. Dit deed hij door een nog niet uitgebracht nummer, genaamd ‘Waste My Tears’, te zingen. Het voelde alsof hij met dit nummer zelf ook aangaf er weer helemaal te zijn en helemaal klaar te zijn voor het nieuwe tijdperk in zijn muzikale carrière.
Na een dansintermezzo tijdens ‘Bitter Sweet Love’ was het tijd voor zijn meest persoonlijke nummer dat zichtbaar de meeste mensen raakte: ‘Trainwreck’. Hij vertelde hierbij ook dat het een zege is als het je lukt om over je mentale problemen te praten en dat je die kracht niet voor lief moet nemen.
Hierna volgde nog het standaard riedeltje aan James Arthur-repertoire, waarmee hij eigenlijk altijd een show eindigt: ‘A Thousand Years’, ‘Yeah, No.’, ‘Lasting Lover’ (feat. Sigala), en uiteraard sloot hij de set af met ‘Say You Won’t Let Go’.
James Arthur is een singer-songwriter die niet meer uit de vroegere en huidige popindustrie weg te denken is. Met zijn rauwe teksten en mooie stemgeluid wist hij ook op Royal Park Live zijn kracht goed weer te geven. Het was alleen wel zonde dat het publiek deze kracht lang niet de gehele tijd overnam.
Foto’s (c) Myrthe Bakker
