Iedere week komen er tientallen nieuwe albums binnen op de redactie van Maxazine. Veel te veel om ze allemaal te beluisteren, laat staan te recenseren. Iedere dag één recensie zorgt ervoor dat er te veel albums blijven liggen. En dat is zonde. Daarom plaatsen we vandaag een overzicht van albums die op de redactie binnenkomen in korte recensies.
Airelle Besson & Lionel Suarez – Blossom
Een accordeon en een trompet. Het is een bepaald niet alledaagse combinatie, maar Airelle Besson en Lionel Suarez werken al ruim tien jaar samen. Besson speelt trompet en bügel, Suarez de accordeon. Op ‘Blossom’ brengen ze eigen werk en een paar covers. Besson tekent voor fraaie, melodische stukken als ‘Kyoto dans la Brume’ en ‘La Course’ waarin de accordeon een meer begeleidende rol heeft. Suarez mag de hoofdrol pakken in ‘Sans Laisser d’Adresse’ en een lieflijke bewerking van Pat Metheny’s ‘Au Lait’. Het is zuivere romantiek. Hier worden verhalen verteld, herinneringen gemaakt, liefdes gevierd. Je waant je soms midden in Montmartre, tussen de veldezels waarop kunstenaars een glas rood bij elkaar hopen te schilderen. Even later sta je in een balzaal, klaar voor een vurige tango. Besson en Suarez tonen zich meesters in het creëeren van sferen door precies de juiste accenten te plaatsen in de arrangementen. En dan ontdek je dat de twee instrumenten eigenlijk voor elkaar zijn gemaakt. Het laatste stuk op het album is ‘Résonances’ en dat is raak gekozen. Het warme, volle geluid van Suarez’ accordeon en de lange gedragen tonen uit de trompet van Besson resoneren op prettige wijze nog flinke tijd na. (Jeroen Mulder) (8/10) (Bretelles/Papillon Jaune)
VMV Trio – The Search of Meaning
Apulië. De kust en het hemelsblauwe water, de uitgestrekte velden met volle olijfbomen en de witgekalkte huizen in rustieke dorpjes en stadjes waar de tijd heeft stilgestaan. Het is de geboortegrond van drie jonge Italiaanse musici: altsaxofonist Vincenzo Di Gioia, gitarist Marco Cutillo en drummer Vito Tenzone. Samen vormen ze het VMV Trio. ‘The Search of Meaning’ is het eerste volwaardige album van de Italianen. Apulië staat bekend om haar idyllische omgeving en de olijfolie, maar niet als bakermat van jazz. Het VMV Trio kon daar zomaar eens verandering in brengen. ‘In Search of Meaning’ laat prachtige melodieën horen in sterke composities die verhalend zijn opgebouwd, maar tegelijk ruimte bieden voor improvisatie. Het geluid van VMV Trio balanceert tussen moderne jazz en rock, van ingetogen melodisch naar robuust virtuoos. Een stuk als ‘Missing Pieces’ laat goed horen hoe goed deze drie muzikanten op elkaar zijn ingespeeld en dat een trio met enkel gitaar, saxofoon en drums als instrumentarium prima werkt, juist omdat het gitaarspel van Cutillo zo veelzijdig is. Neem ‘Outrage’ met een heerlijke, akoestische riff en Santana-achtige solo. De up-tempo tracks zoals ‘Now Fly, The Dream is Real’ vormen echt de hoogtepunten op dit album, waar de meer ambient-achtige, trage stukken soms wat langdradig dreigen te worden. En let eens op de drums in laatstgenoemde track. Hier gaan we nog veel meer van horen. (Jeroen Mulder) (8/10) (Inner Urge Records)
B.B. & The Blues Shacks – Blues Is A Stew
Met het album ‘Blues Is A Stew’ levert de Duitse formatie B.B. & The Blues Shacks een verzameling nummers af die de essentie van de blues perfect vangt. Het album is een mix van eigen werk en covers zoals ‘I Don’t Know Why’, waarbij de passie voor het genre van elke noot afdruipt. De stem van Michael Arlt klinkt doorleefd en vormt een prachtige eenheid met het gitaarwerk van zijn broer Andreas. In nummers als ‘Keep On Smilin’ hoor je de invloeden van soul en rhythm-and-blues die de band zo eigen zijn. De blazerssectie geeft het geheel een volle, warme klank die herinnert aan de hoogtijdagen van de Chicago blues. ‘Blues Is A Stew’ voelt als een warme deken voor de luisteraar en biedt een eerlijke muzikale ervaring. De ritmesectie legt een stabiel fundament waardoor de solisten alle ruimte krijgen om te schitteren. Het vakmanschap van dit kwintet staat buiten kijf en zij weten met deze release hun status in de internationale bluesscene te consolideren. (Elodie Renard) (8/10) (Rhythm Bomb Records/Sonic Rendezvous)
The Molotovs – Wasted On Youth
Het jonge Britse trio The Molotovs debuteert krachtig met het album ‘Wasted On Youth’. De band brengt een geluid dat doet denken aan de vroege punk en mod-revival, maar dan met een eigentijdse twist. Nummers als ‘Satisfaction Guaranteed’ en ‘More, More, More’ barsten van de energie en laten horen dat deze muzikanten hun instrumenten beheersen. De teksten op ‘Wasted On Youth’ gaan over de frustraties en de vrijheid van de moderne jeugd, verpakt in korte, krachtige tracks. De productie is eerlijk en direct, waardoor het live-gevoel van de band goed bewaard is gebleven. Er is een duidelijke focus op sterke hooks en strakke ritmes die de luisteraar direct bij de les houden. In een tijd waarin veel muziek gladgestreken klinkt, kiest deze band juist voor een rauwe rand die hen onderscheidt van de massa. ‘Wasted On Youth’ is een statement van een band die precies weet wat ze willen bereiken. Het album is een veelbelovende start van een carrière die nog vele kanten op kan gaan. (Norman van den Wildenberg) (7/10) (Fuga)
Only The Poets – And I’d Do It Again
’And I’d Do It Again’ markeert een volwassen en opvallend samenhangend nieuw album van Only The Poets, waarin emotie en reflectie centraal staan zonder dat het sentimenteel wordt. De band put hoorbaar uit persoonlijke ervaringen en vertaalt die naar melodieuze liedjes die stevig leunen op poprock, maar ruimte laten voor nuance en dynamiek. Singles als ’Emotionally Hungover’ en ’I Keep On Messing It Up’ zetten direct de toon met herkenbare thema’s als twijfel, zelfreflectie en de nasleep van relaties, gedragen door open zanglijnen en strak opgebouwde arrangementen. Door het hele album heen valt op hoe zorgvuldig de songs zijn opgebouwd, met aandacht voor spanningsbogen en kleine verschuivingen in tempo en intensiteit. De productie is helder zonder glad te worden, waardoor de emotionele lading overeind blijft. Snellere nummers zorgen voor energie, terwijl meer ingetogen passages juist ademruimte creëren en het album balans geven. Die afwisseling maakt ’And I’d Do It Again’ tot een plaat die niet alleen makkelijk wegluistert, maar ook bij herhaling nieuwe details prijsgeeft. (William Brown) (7/10) (Universal Music Nederland)
