Al meer dan twintig jaar bouwt Finsterforst uit het Zwarte Woud aan een eigen niche binnen de extreme metal, een geluid dat de band zelf graag omschrijft als ‘Black Forest Metal’. Zwart metal, folk, progressieve elementen en atmosferische passages komen samen tot iets dat weliswaar in de traditie van pagan en folk metal staat, maar zich nooit door één etiket laat vangen. Met ‘Still’, hun zesde volwaardige studioalbum, bewijst de zevenkoppige formatie opnieuw dat stilstand het laatste is wat ze zoeken, ook al suggereert de titel misschien anders.
Het album is geen kleine onderneming. Met negen nummers en een speelduur van bijna tachtig minuten vraagt ‘Still’ om toewijding, en die toewijding wordt ruimschoots beloond. Opener ‘Obduktion’ zet meteen de toon met een van de grootste riffs die de band ooit heeft geschreven, gevolgd door ‘Herbstwanderung’, dat laat horen dat Finsterforst compactere structuren heeft geschreven zonder de epische gelaagdheid los te laten waar ze om bekend staan. De accordeon van Johannes Joseph blijft daarbij een onmisbaar element, en zorgt voor die herkenbare folk-tint te midden van de zwaardere passages.
Het absolute hoogtepunt is de afsluiter van het reguliere album, ‘Leere’, een compositie van maar liefst vierentwintig minuten die als een reis door verschillende gemoedstoestanden aanvoelt. Van dreunende black metal-uitbarstingen tot een bijna filmische, sfeervolle opbouw en zelfs een uitgelaten accordeonsolo, dit nummer vat alles samen wat Finsterforst tot zo’n interessante band maakt. De Duitse teksten, geschreven door Olli Berlin, klinken hierbij bijzonder beeldend, iets dat in een Engelse vertaling waarschijnlijk een deel van zijn magie zou verliezen. Als toetje sluit de plaat af met twee covers, ‘Beyond the North Waves’ van Immortal en, verrassend genoeg, ‘Another Brick in the Wall Pt. II’ van Pink Floyd, die laten zien dat de band ook buiten het eigen genre durft te grasduinen.
Wie moeite heeft met lange, uitdijende composities zal misschien af en toe het gevoel krijgen dat het tempo wat te lang op hetzelfde niveau blijft hangen, maar wie zich overgeeft aan de schaal en ambitie van dit album, wordt beloond met een luisterervaring vol details die zich pas na meerdere keren draaien volledig ontvouwen. Niets op deze plaat voelt overbodig, ook niet de langste stukken, en dat zegt veel over hoe doordacht elke overgang en elk motief is geplaatst. (8/10) (AOP Records)