Nona. Een muzikale, soulvolle naam die in 2020 hoofden bij Noorderslag deed omdraaien. “Nona ligt op de juiste koers,” schreef collega Perron Oubrie toen. Een sterk tweede album, ‘No Tears In My Champagne’, werd haar springplank omhoog. Ze schitterde op Pinkpop, Down The Rabbit Hole en North Sea Jazz. Inmiddels was de Udense artieste terug met ‘Letter To My Habits’, haar derde album. Tijdens de drukke releasetour vonden we Nona in de Amsterdamse platenzaak Concerto, waar ze een indrukwekkend optreden gaf.
“Misschien ligt de echte kracht van deze songs op het podium”, schreef collega Jeroen Mulder in zijn albumrecensie over haar nieuwe plaat. Na drie uitverkochte tourdagen binnen één week besteeg Nona samen met vaste gitarist Tom Groenendaal de intieme bovenruimte van Concerto, met niets anders dan zijn gitaar en haar microfoon. Even geen fancy jurk of spotlights, maar gewoon Nona & Tom in een platenzaak. Net als de vroegere platenzaak van haar ouders, waar de zangeres haar liefde voor muziek ontdekte.
Na een kort welkomstwoord ging het tweetal direct van start met ‘Givin’ It All’, een track van Nona’s debuutalbum. De zangeres besloot in Concerto een akoestische showcase van haar carrière te geven, in plaats van haar nieuwe album naar voren te schuiven. De soms zoete popproducties op haar albums maakten plaats voor sfeervolle gitaarbegeleiding, waardoor Nona’s stem door het hele gebouw schitterde. Zelfs in het pand verderop was de zangeres verstaanbaar, duidelijk een gevolg van haar live-stemkwaliteit.
Op haar platen wilde het diepere stemgeluid van de zangeres nog weleens in de muziek verdwijnen. Tijdens haar concerten bleven die twee goed gescheiden, maar akoestisch kwamen alle vibrato’s en jazzy toevoegingen nog beter naar voren, en was Nona niet bang om met haar stem te spelen. Zo werd het nummer ‘Addicted’ een groovy, funkachtig samenspel tussen Nona’s zang en Tom’s gitaarriffs. De gitarist gebruikte de vloer tevens als percussie-instrument, terwijl de zangeres kundig over de beat harmoniseerde.
Beide nummers waren echter van Nona’s debuutalbum. Natuurlijk kwam het nieuwste album ook langs, en de zangeres introduceerde het derde album met de single ‘This Is All I’ll Be’. Samen met Gordon Groothedde, schrijver van meerdere Nederlandse hits, trok Nona een blik gevoel open en schreef ze hier openhartig over. Zinnen als “Don’t wanna be the one who’ll be the death of me” vielen op, zeker in combinatie met het melancholische gitaarspel. Met gesloten ogen voelde de Udense zangeres elk woord dat ze zong, en werd de platenzaak muisstil. Een prachtige plaat, die live inderdaad het beste overkwam.
Tijdens zulke momenten verdween de wereld even voor de twee artiesten en keken ze elkaar voortdurend aan. Op haar tours werd de zangeres sterk ondersteund door een talentvolle band, maar het fundament van haar livemuziek lag echt in dit duo. Aanstekelijke meezingers als ‘Better Than Ever’ bleven hun kracht, hoewel het daaropvolgende ‘Sleeptalking’ door deze uitvoering juist weer in de hoek van de jazz trok. Nona’s live benadering gaf de muzikaal veiligere tracks extra persoonlijkheid, iets wat op de albums vaak verborgen bleef.
Om die stap extra kracht bij te zetten, introduceerde de zangeres opgewekt een spontaan experiment. ‘What A Way To Die’ van Nona’s nieuwe album werd normaal groots met piano en zware gitaarriffs gespeeld. “Vandaag hebben we besloten voor het eerst een akoestische versie te spelen”, verklapte het duo enigszins nerveus. Het resultaat was een nummer waarbij het refrein niet in de muziek verdween, maar de heartbreak duidelijk hoorbaar was. Na afloop van de instore kwam er een video van dit experiment online op haar socials, dus nieuwsgierige lezers konden dat deel van het concert bij Nona terugzien.
Om de emotionele lading van het vorige nummer te doorbreken, sloot het duo met een positief nummer af. Met de muzikale oorwurm ‘Forever Yours’ pakte Nona de zaal gemakkelijk in, en wist ze het betrekkelijk oudere publiek zelfs op een relaxte zondag mee te laten zingen. Een grote glimlach bestreek het gezicht van de zangeres, terwijl alle nervositeit van haar afgleed. Na tweemaal het refrein extra te hebben meegezongen, knikte de zangeres dankbaar en sloot ze de exclusieve showcase onder luid applaus af.
Terwijl bezoekers om handtekeningen en selfies vroegen, keek gitarist Tom trots toe hoe de zangeres haar fans met een lach bediende. Deze interpretatie van Nona’s albums verdiende het om live gehoord te worden. En voor wie de releaseconcerten van deze maand écht moet missen, verklapte haar management dat de zangeres in het najaar met een tweede tour komt. Een aanrader, want in Concerto bewees Nona haar woorden: ze was ‘better than ever’.
Foto’s: © Tyron Rosheuvel / Maxazine