De zaal in 013 vult zich met een verwachtingsvolle spanning wanneer Miles Kane het podium betreedt. Vanaf de eerste noten wordt duidelijk waar het zwaartepunt ligt: zijn recente album ‘Sunlight in the Shadows’ uit 2025 vormt de ruggengraat van de avond. Met ‘Sing a Song to Love’ zet hij direct een compacte, ritmische toon die de lijn van de set bepaalt.
Al vroeg in het optreden volgen meerdere nummers van datzelfde album. ‘Electric Flower’ en ‘Love Is Cruel’ onderstrepen de richting die Kane momenteel opgaat, met invloeden uit glamrock en soul die strak en doelgericht worden gebracht. De songs zijn kort, direct en gebouwd op hooks die live nog meer impact krijgen, waardoor het publiek moeiteloos wordt meegenomen.
Tussen het nieuwe werk door grijpt Kane terug naar herkenbare momenten uit zijn carrière. ‘Rearrange’ van ‘Colour of the Trap’ uit 2011 zorgt voor directe respons in de zaal, net als ‘Inhaler’, eveneens uit die beginperiode. Die oudere nummers voelen niet als losse toevoegingen, maar sluiten naadloos aan bij zijn huidige sound.
Met ‘Troubled Son’ van ‘One Man Band’ uit 2023 wordt de brug geslagen tussen verleden en heden. Het nummer past qua energie en opbouw perfect tussen het nieuwere materiaal, waardoor de set nergens inzakt of versnipperd raakt.
Halverwege wordt de rode draad nog duidelijker. ‘Without You’, ‘Blue Skies’ en ‘My Love’ komen allemaal van ‘Sunlight in the Shadows’ en geven het optreden een consistente flow. Hier komt de kern van het album het sterkst naar voren: een mix van ritmische gitaarlijnen, soulvolle accenten en een directe, ongepolijste energie die live volledig tot zijn recht komt.
Wanneer ‘Colour of the Trap’ zelf wordt ingezet, is de reactie in de zaal voelbaar. Het nummer uit 2011 laat zien hoe stevig dat debuut nog altijd staat binnen zijn repertoire. Ook ‘Coup de grace’ uit 2018 en ‘Don’t Forget Who You Are’ uit 2013 krijgen hun plek, zonder dat ze de lijn van de avond doorbreken.
In de slotfase blijft Kane dicht bij de energie die hij met zijn recente werk heeft opgebouwd. ‘Never Taking Me Alive’ en afsluiter ‘Come Closer’ zorgen voor een krachtige afronding, waarbij het publiek volledig opgaat in het ritme en de dynamiek van de set.
Wat overeind blijft, is de duidelijke focus: ‘Sunlight in the Shadows’ vormt niet alleen het grootste aandeel in de setlist, maar bepaalt ook de sfeer en richting van het optreden. De combinatie van compacte songs, soulinvloeden en strakke gitaren geeft de avond een samenhang die van begin tot eind overtuigt.
Foto’s (c) Perrin Oubrie
