Soms is de cirkel compleet. Op 7 mei 2022 stond Robert Jan Stips, tovenaar van de Nederpop, op het podium van het Muziekgebouw Frits Philips in Eindhoven. Naast hem twee mannen die je normaal gesproken niet direct in de Supersister-context zou verwachten: bassist Rinus Gerritsen en drummer Leon Klaasse. Twee Golden Earring-leden én twee Sweet d’Buster-veteranen, samen één Supersister-trio. Dat optreden, wegens corona eerder afgelast, is nu eindelijk vereeuwigd op ‘T3iO’, het nieuwe livealbum van de band.
Precies vijfentwintig jaar na het legendarische livealbum ‘Supersisterious’, opgenomen in 2000 bij de Paradiso-reünie en uitgebracht in 2001, presenteert dit trio een eerbetoon aan de oerbezetting van de Haagse progband. Dat eerdere album werd overschaduwd door het plotselinge overlijden van fluitist Sacha van Geest in de zomer van 2001, waarmee een herwonnen toekomst abrupt werd afgesloten. Des te mooier dat de muziek nu, een kwarteeuw later, opnieuw zo levend klinkt. En wat voor een eerbetoon.
Het album opent met ‘Judy Goes on Holiday’, en meteen is duidelijk dat dit geen nostalgisch museumbezoek wordt. De overdreven synthesizerklanken waarmee Stips het publiek de avond inleidt, klinken zo parmantig en tegendraads als in 1972. Stips is een muzikaal perpetuum mobile: na decennia van Golden Earring, Nits en talloze andere projecten speelt hij alsof de tijd voor hem heeft stilgestaan, of misschien eerder: alsof hij de tijd zelf dicteert.
De verrassing van die avond was Rinus Gerritsen, al zal dat voor de trouwe Supersister-bezoeker van de afgelopen jaren allang geen verrassing meer zijn. De founding member van de inmiddels opgeheven Golden Earring is inmiddels een vaste en onmisbare waarde van de band geworden, en ‘T3iO’ legt vast waarom. Hij heeft een indrukwekkende transformatie ondergaan: van solide rockbassist in dienst van het rockrepertoire naar een soort Nederlandse Geddy Lee, die zich het progressieve rockidioom volledig eigen heeft gemaakt. Dat hij dit doet met zichtbaar plezier, hoor je in elke noot. Op ‘Corporation Combo Boys’ en ‘Mexico’, beide geïnspireerd door Frank Zappa’s Ruben & the Jets, is de samenwerking tussen Gerritsen en Stips als twee kompanen die elkaar moeiteloos weten te vinden.
‘She Was Naked’, de hit uit 1970 die Supersister destijds de hitparade invoerde, klinkt fris alsof de band haar gisteren heeft opgenomen. Hetzelfde geldt voor ‘A Girl Named You’. Klaasse, die de week voor dit concert nog nachtelijk op een aambeeld sloeg als Maxwell bij The Analogues, houdt het ritme strak en gespierd zonder de muzikale ruimte te domineren.
De zeggingskracht van dit album ligt niet alleen in de klassieken. De ’60’s Medley’ bevat nummers die eerder nooit officieel zijn uitgebracht, wat ‘T3iO’ ook voor de doorgewinterde Supersister-fan interessant maakt. En dan is er het slotakkoord: ‘I Am You Are Me / Transmitter’, afkomstig van het comebackalbum ‘Retsis Repus’ uit 2019. Dit nummer is live een showcase van het muzikale vakmanschap van alle drie de musici, een klein monumentje van samensmelting en loslaten tegelijk.
Midden in het album staan ‘Babylon’ en ook ‘Metamorphosis’ en ‘Memories Are New’ bewijzen dat de Canterbury-scene nooit zo ver weg is geweest als men soms wilde doen geloven. De opname zelf, verzorgd en helder, legt de warmte van de kleine zaal vast zonder haar te verliezen. Dat is minder vanzelfsprekend dan het klinkt, maar ook niet zo verwonderlijk als je weet dat de front-of-house mix die avond in handen was van Paul Telman, met wie Stips al eeuwen samenwerkt bij de Nits. De albumsmix deed Stips vervolgens zelf, en een man die weet hoe hij zelf moet klinken, maakt zelden een slechte keuze. Het resultaat bewijst dat. Wie overigens benieuwd is hoe die avond in Eindhoven vanuit de zaal aanvoelde, kan terecht bij de concertrecensie op Maxazine.
Wie ‘T3iO’ verwacht als een radicale heruitvinding van Supersister, zal licht teleurgesteld zijn. Dit is geen experimenteel werk. Het is een viering van wat er al bestaat, en dat is op zichzelf al iets om blij mee te zijn, maar het blijft toch hoofdzakelijk achteruitkijken. De 60’s Medley biedt de meeste verrassingswaarde, en het had de band gesierd als er meer van dat onbekende materiaal op deze live-registratie was terechtgekomen.
‘T3iO’ is precies wat de titel suggereert: drie muzikanten, live, zonder toeters en bellen. Wie ‘She Was Naked’ al eens voorbij heeft horen komen op de radio, maar nooit wist waar die tijdloze progpop vandaan komt, vindt hier een perfecte ingang. Voor de fan is het een gelukkig weerzien. En voor wie erbij was die avond in Eindhoven: ja, het was zo goed als je je herinnert. (8/10) (Supersister)