‘Coyote (King Of The Island)’ is het nieuwe album van de van oorsprong Volendamse en tegenwoordig Rotterdamse americana-artiest P.J.M. Bond. Net als bij eerdere releases van zijn hand staat diens kenmerkende mix van literaire inspiratie en warme en akoestische folk hierop centraal. Om de energie en spontaniteit van live muziek te behouden en dicht bij het prille creatieve proces te blijven, is het album live opgenomen met alle muzikanten in dezelfde ruimte, waar zij de nummers ook pas voor het eerst hoorden. Het titelnummer is de eerste en nu beschikbare single, het volledige album verschijnt op 10 april via het Excelsior Recordings Supports-label.
P.J.M. Bond is een americana-artiest die zijn liefde voor Amerikaanse literatuur vertaalt naar rijk gelaagde, eigentijdse songs. Zijn muziek beweegt tussen folk, country en storytelling in de traditie van grootheden als Hemingway en klassieke americana-songwriters. Met zijn internationaal geprezen releases, van de verfijnde folk van EP ‘Sunset Blues’ (2021) tot het thematisch diepgravende ‘In Our Time’ (2023), gebaseerd op Hemingway’s gelijknamige korte verhalenbundel uit 1925, bouwt Bond aan een oeuvre dat zowel poëtisch als verhalend is. Daar wordt ‘Coyote (King of the Island)’ dit voorjaar aan toegevoegd.
Voor de opnames van ‘Coyote (King of the Island)’, in de SSE Noord Studio in Amsterdam met Frans Hagenaars achter de knoppen, kon Bond rekenen op de medewerking van een aantal door de wol geverfde muzikanten. De band bestaat uit Jeroen Kleijn op drums (Daryll-Ann, JOHAN, Claw Boys Claw), Danny van Tiggele op basgitaar (Blaudzun, Mister and Mississippi), Theo Sieben op gitaar, banjo en mandoline (Douwe Bob, Her Majesty) en Tijmen Veelenturf op fiddle (Blue Grass Boogiemen, Frédérique Spigt). Zonder playbacks en met slechts een handvol takes is de energie en de spontaniteit van de nieuwe nummers behouden en wordt de paradoxale schoonheid van muzikale ‘fouten’ gevierd. ‘Coyote (King of the Island)’ mag dan ook beschouwd worden als Bonds kritiek op de hedendaagse muziekscene, die momenteel gedomineerd lijkt te worden door AI, streamingdiensten, kille beats en plastic popproducties. Het album barst uit elkaar van de poëzie, bescheiden literaire overwinningen en een rijke muzikale textuur die zo kenmerkend is voor de songwriting en muziek van P.J.M. Bond.