Zo vaak treedt ze niet op in Nederland, maar voor wie haar ooit zag, weet zeker: dit wil je vaker! Tanita Tikaram stond zaterdagavond louter voor liefhebbers in de Kleine Zaal van het Muziekgebouw in Eindhoven. De Britse zangeres die eind jaren tachtig met ‘Good Tradition’, ‘Twist in My Sobriety’, ‘Cathedral song’ en ‘World outside your window’ ook hier de hitparades haalde, stond zaterdagavond op het podium met haar kenmerkende diepe stem en ingetogen songs. Voor Nederland was het de eerste tour sinds 2017, toen ze ook al in het Muziekgebouw Eindhoven speelde. In oktober verscheen haar nieuwe album ‘LIAR (Love Isn’t A Right)’ en deze nieuwe songs bracht de doorgewinterde vertelster in een exclusieve Nederlandse show naar Eindhoven.
Het concert begon direct energiek, maar daarna nam Tikaram de tijd voor haar verhalen en muziek. Het publiek luisterde heel stil tijdens de nummers. Af en toe voelde dat bijna te afstandelijk, alsof iedereen bang was om het moment te verstoren. Pas bij de staande ovatie aan het eind werd duidelijk hoeveel waardering er eigenlijk in de zaal was.
Op het podium werd Tikaram begeleid door violiste Helen O’Hara, met wie ze al veertig jaar samenwerkt. O’Hara, die eerder naam maakte bij Dexy’s Midnight Runners, voegt met haar spel een extra dimensie toe aan de songs. Samen met een celliste die ook toetsen bespeelde, een drummer en Tikaram zelf op piano en gitaar ontstond een rijk klankenpalet. De samenwerking tussen de muzikanten is hoorbaar ingespeeld, een vertrouwdheid die je alleen krijgt na jaren samen optreden.
Tussen de songs door vertelde Tikaram over de achtergrond van haar werk. Het nieuwe album is een reactie op hoe de wereld politiek uit elkaar lijkt te vallen, legde ze uit. Het achtste nummer van de avond schreef ze samen met haar drummer. Het gaat over twee mensen die ieder op hun eigen manier door een moeilijk leven proberen te komen.
Er waren ook gewoon leuke momenten. Iemand op de eerste rij wees haar erop dat haar veter los zat. Tikaram reageerde droog: “Yeah, that happens all the time, alas.” De zaal moest lachen en je zag dat ze zich prettig voelde op het podium. Ook bij ‘Lover Don’t Come Around’ werd ze persoonlijk. Dat nummer is geïnspireerd op de Beatles, vertelde ze, omdat ze door hun muziek haar ouders leerde kennen en groot Beatles-fan werd.
Naast eigen werk zong ze ook ‘I Think of You’ van Lucio Battisti en sloot ze af met ‘May You Never’ van John Martyn. Beide covers pasten goed bij de rest van de avond. Natuurlijk kwamen ook de bekende nummers voorbij. Bij ‘Good Tradition’ en ‘Twist in My Sobriety’ ging er een herkenning door de zaal, maar songs als ‘Sweet Feather & the Storm’ en ‘Cool Waters’ lieten horen dat haar nieuwere werk ook de moeite waard is.
Haar stem klinkt nu nog warmer en dieper dan vroeger, met een rijpheid die past bij iemand die al decennia muziek maakt. ‘Cathedral Song’ en ‘World Outside Your Window’ waren hoogtepunten, momenten waarop haar manier van zingen en haar teksten samenkwamen tot iets bijzonders.
Het was geen avond vol show en spektakel, maar dat hoefde ook niet. Tikaram deed waar ze goed in is: rustig haar verhaal vertellen door middel van songs die je aan het denken zetten. Voor wie haar al die jaren volgde, was het mooi om haar na zeven jaar weer live mee te maken. De staande ovatie was terecht.