De eerste van de laatste. En wie er in 2006 bij de eerste editie bij was kan het beamen: Groots en nog even Groots. Groter dan Guus Meeuwis bestaat niet in Nederland en niet meer dan terecht werd er afgelopen week dan ook een standbeeld van Guus Meeuwis onthuld bij het Philips Stadion in Eindhoven. Vrijdagavond ving de laatste reeks aan.
Met een voorprogramma als Rowwen Hèze kon het feitelijk al niet fout gaan. Los Limbos zijn door de jaren heen goede vrienden geworden van Meeuwis en natuurlijk konden de mannen ook dit jaar niet achterblijven. Met een nog instromend stadion wisten de mannen het aanwezige publiek, van wie er velen alle 17 edities bij waren, op te warmen.
En de laatste Groots is natuurlijk niet compleet zonder lach en een traan, due met ‘Tranen gelachen’ ving ‘onze Guus’ de 17e Groots aan na een intro door de Dutch Pipes and Drums uit Tilburg dus met doedelzak en trom de avond openden. Groots openen is Guus wel van, dus hoog boven het podium uittorende kwam Meeuwis als vogeltje uit een koekoeksklok met zijn entree. Groots.
Bij het melancholische ‘Jouw hand’ werd Tren van Enckevoort van voorprogramma Rowwen Hèze nog even het podium opgehaald en natuurlijk mocht ook Jack Poels zelf nog even een coupletje meezingen. Dat meezingen gebeurde overigens anders wel door het publiek, dat vrijwel ieder nummer woord voor woord meezong.
Gezien de reeks, zoals al vaker was, samenvalt met het EK voetbal, werd er even stilgestaan bij het Nederlands elftal. ‘In Oranje’ werd gebracht met beelden van het Nederlands Elftal op de grote schermen en het station lichtte compleet oranje. Het waren de momentjes die een Groots een Groots maakte. Net die kleine momentjes. Zoals ‘Geef mij nu je angst’, ‘Toen ik je zag’, ‘Dat komt door jou’ en Joost Nuisl’s ‘Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben’, klein uitgevoerd op het einde van de catwalk met stijkkwintet. Het maakt het allemaal zo ‘Guus’.
Ook de sinds vorig jaar beoogd opvolger van Meeuwis, Bosschenaar Flemming, kwam wederom te gast. Nog even proeven, want al vorig jaar werd door het publiek al luid geroepen dat de jonge sympathieke zanger de opvolger moest worden als Groots zou stoppen. Of anders Frans Bauer wellicht, die de jonge gastzanger opvolgde in de set, en samen met Guus een van grootste Nederlandstalige hits allertijden ten gehore bracht, ‘Heb je even voor mij’.
En natuurlijk, ondanks de vele (loze) verzoeken om niet met bier te gooien, ging het natuurlijk, zoals het hoort, helemaal log bij ‘Het dondert en het bliksemt’. De streamers en confettikanonnen spoten uit volle macht en het bier vloog met liters tegelijk door de lucht. Mogen of niet mogen, het hoort er toch een klein beetje bij bij Groots met een Zachte G. Zoals Guus zelf ooit als student in de tijd van ‘Het is een nacht’ zelf wellicht meermaals zelf heeft gedaan in Vagant, zijn oude studentenkroeg in Tilburg.
Het werd uiteindelijk een herinnering aan vroeger, met een gastoptreden van de Philips Harmonie, die vroeger honderden keren heeft opgetreden in het Philips Stadion in de rust van de grote wedstrijden van PSV, maar ook de Vendeliers, die bij de eerste reeks Groots al aanwezig waren met hun vlaggenshow tijdens het officieuze Brabantse volkslied ‘Brabant’, waren natuurlijk weer aanwezig. Het hoorde zo.
Waar 16 jaar geleden in het Noorden soms nog wat lacherig werd gedaan over een stadionconcert van een Brabantse zanger, is 17 edities later gebleken als de meest succesvolle showreeks in Nederland allertijden. 17 edities, meer dan 75 concerten in het Philips Stadion voor ruim 2,5 miljoen toeschouwers. Ga er maar aan staan. Guus sloot af… Groots! Dank je wel Guus…
Foto’s (c) Myrthe Bakker
