Na meer dan een jaar de Corona regels te hebben gevolgd kwam vrijdag 2 juli de Stevie Ray Vaughan undercover band het hun optreden in Weert in Muziekcentrum de Bosuil. In Muziekcentrum de Bosuil werd alles goed gecontroleerd met strenge controle in verband met de nog steeds geldende Covid 19 regels. Je kon binnen als je een QR code kon laten zien in de Corona-Aapp of kon aantonen dat je gevaccineerd was. De echte muziekliefhebber had er alles voor over om weer een concert bij te wonen; Het was immers veel te lang geleden dat velen het laatste concert hadden bezocht.
Voor de band golden dezelfde gedachten: “Eindelijk mogen we weer optreden na een jaar corona-tijd en blij dat we mogen doen waar we goed in zijn.”, zou vast de gedachte bij de muzikanten geweest zijn. Het publiek weer in de ogen kunnen kijken en sfeer voelen. Zo blij als een koe in de wei, die als eerste naar buiten mag bij lekker weer: daar leek het op.
Het vooraf aangemelde publiek stroomde De Bosuil binnen en was benieuwd naar wat ze te wachten stond. Het was weer een aangename gedachte dat er zo naar een fenomenale formatie geluisterd kon worden. En dat van Nederlands topniveau. De vijf man sterke band kwam het podium op, het publiek was er klaar voor,
De band begon met het nummer ‘Scuttle button’, een ijzersterke intro en de toon was direct gezet. Heerlijk om weer livemuziek te horen en aan de gezichten van de toeschouwers was af te lezen dat ze er allemaal zo over dachten. Alle 130 toeschouwers die op het concert waren afgekomen. Er waren 11 nummerss voor de eerste pauze, zoals ‘Say What’, ‘Tightrope’, ‘Superstition’, ‘Crossfire’.
Martin van der Starre, de leadzanger, was weer ijzersterk met zijn stem. Dat kon je aan hem overlaten; de man met de vele stemgeluiden. Stevie Ray Vaughan zelf zou trots geweest zijn op deze band. Gitaarspecialist Rob Winter liet zijn gitaarsnaren weer laten roken. Vele gitaarsolo’s kwamen van zijn kant. Wat kan deze gitarist spelen, niet voor niets door vele collega-muzikanten genoemd als de beste gitarist van Nederland. En dat alles werd aangevuld door de knallende drums van Fokke de Jong, de Hammond die vol overgave gespeeld werd door Ruben Mulder en basgitarist Rick Nieuwenhuis. Samen smeedden zij de band goed aan tot een geheel. Dit is waarom de de sound van Stevie Ray Vaughan zo gevierd wordt.
Een herinnering en een ode aan de in 1990 overleden Texaanse zanger en gitarist Stevie Ray Vaughan met zijn band Double trouble laten nog altijd vele bluesmuziek harten sneller kloppen. Je proefde de passie van de band om samen muziek te maken en dit te delen met het publiek. De fantastische tweede setlist na de pauze met onder andere nummers als ‘Testify’, ‘Look at little sister’, ‘Cold shot’ en ‘Voodoo Child’, ze kwamen stuk voor stuk voorbij.
De laatste twee nummers waren ‘Pride and Joy’ en ‘Little Wing’. Deze topnummers maakten de avond tot een onvergetelijke blues avond. De band speelde met enorm veel respect voor de blueslegende en iedereen genoot van de heerlijke blues. Ja, dit was voor herhaling vatbaar.
