Het Britse vijftal Mamas Gun timmert al een aantal jaren hard aan de weg. De vijfkoppige band die zijn naam ontleent aan een album van soulzangers Erykah Badu, brengt sinds 2008 West Coast Neo-Seventies pop-rock met een soulsausje er over. Soul is altijd erg populair geweest in Groot-Brittannië. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat er ook altijd Britse bands geweest zijn die een flinke hoeveelheid soul in hun muziek stopten, denk bijvoorbeeld maar eens aan ABC of Paul Weller’s Style Council.
Mamas Gun scoorde inmiddels goed in de Britse hitlijsten en is een grote naam in Japan. Afgelopen donderdagavond stonden ze in Paradiso Noord Tolhuistuin te Amsterdam.
Mamas Gun is het geesteskind van getalenteerde songwriter, multi-instrumentalist, producer en ontwerper Andy Platts. Tevens is Andy bekend als de ‘The Young Gun’ van het muzikale project Young Gun Silver Fox samen met ‘Silver Fox’ Shawn Lee. Verder bestaat de band uit gitarist Terry Lewis, bassist Cameron Dawson en toetsenist David Oliver. Drummer Jack Pollitt speelde onder meer met Ed Sheeran. Stuk voor stuk ervaren muzikanten. Op hun vierde, voor het eerst zelfgeproduceerde album ‘Golden Days’ neemt de Britse band je andermaal mee naar het geluid van de jaren zeventig. Ze namen de nieuwe nummers live en analoog op, om nog meer tot de kern te komen van het muzikale tijdperk waaraan ze hun inspiratie ontlenen.
Op de setlist met onder andere het rustige en mooie ‘I Need a Win’. Eerste hoogtepunt was ‘Pots of Gold’, een nummer van het eerste album ‘Routes To Riches’. De band oogde op het toneel wat statisch. Niemand die van zijn vierkante meter af kwam. Toch is het lekkere dansbare muziek. Het bleef daarbij ook mooi in stijl, waarbij het qua tempo nog iets gevarieerder had gemogen, maar met de mooie stem van Andy Platts was dat toch blijven genieten in sterke liedjes als ‘You Make My Life a Better Place’ of het aansprekende ‘Londen Girls’ van het laatste album ‘Golden Days’.
Muzikaal is er weinig mis, dat wil zeggen… de live-uitvoering van de liedjes doet niet onder voor de plaatversie. Flauw doen over hun originaliteit is makkelijk. En ja, hun streven naar perfectie ligt er griezelig dik bovenop.
Foto’s (c) Armand Hoogland
